Teleurgesteld in Feyenoord

WP_20130525_002Ik moet het toch een keer kwijt. Laat ik het rustig inleiden. Voetbalfans kunnen verschillen in de liefde voor hun club, maar ze delen een passie: de sport. Op voetbal wordt wel eens neergekeken door bepaalde mensen. Het is een volkssport, en voor sommige mensen is dat: voor de dommen. De voetbalfan die zelf ook voetbalt weet beter: het succes van Messi en Robben komt niet voort uit domheid. Het lijkt meer op dansen dan op kogelstoten.

Goed, dat was de inleiding. En nu dan het vervolg. Ik heb toen ik 10 was de keuze gemaakt voor Feyenoord. Het was eind 1969 en de Europa Cup 1 zat er aan te komen voor de Rotterdammers. De Nederlandse competities hadden toen een Europees niveau. Zelfs de subtop won van buitenlandse topclubs. Maar goed, ik koos voor Feyenoord. Ik ben geen blind paard. Ik kan goed velen als andere clubs mooi voetbal laten zien, en ben een sportieve verliezer.

Ik geef niet gelijk de scheidsrechter de schuld, of loop te vloeken op het gemene spel van de tegenstander en ik ga nog minder supporters van de tegenstander te lijf. Dat laatste slaat voor mij nergens op. Ik denk eigenlijk ook niet dat dat met voetbal te maken heeft. Mensen die dat doen hebben niets met voetbal maar meer met vechten. Het testosteron spat uit hun oren en ze willen vechten. Ga een vechtsport doen, denk ik dan.

Ik ben dus een rustige zelfs vriendelijke supporter, die erg van het spel houdt. En een Feyenoord hart is een Feyenoord hart. Blij zijn als de club wint, je ergeren aan een gelijkspel en stil worden als je club verliest. Als Feyenoordfans zijn we de afgelopen decennia wel wat gewend. De laatste titel dateert van jaren geleden. Ik heb hem nog meegemaakt. Net als de winst van de UEFA cup, ook al weer bijna 15 seizoenen geleden. Kort gezegd: we weten met tegenslagen om te gaan. Met 8-2 van Ajax verloren, met 10-0 van PSV. Iedere Feyenoorder weet wat het betekent om na zulke resultaten de volgende dag op te staan en naar je werk te gaan. Ik ga het hier niet eens vertellen.

Maar je blijft je club trouw. Je schreeuwt ze uit de ellende als ze daarin terecht komen. Komop, denk je dat we op Rotterdam Zuid de boel laten zinken? En het leidt echt wel ergens toe. Hoeveel punten zouden we voor onze club verdiend hebben met onze toejuichingen? Je ziet clubs met de staart tussen de benen het stadion binnenkomen, alleen omdat ze het legioen vrezen.

Ook ik ben zo’n Feyenoorder die de club trouw blijft. Al 46 jaar. Dat is best lang, besef ik. Maar nu komt het. Ik ben deze zomer plotseling mijn interesse een beetje kwijt. Het begon ergens in maart. Er ontstond boosheid. We wonnen nog van PSV met 2-1 en tegen AZ ging het ook lekker. En toen begon het. Rutten met dat eigenaardige besluit om ineens te vertrekken. Een redelijk draaiend Feyenoord begon wedstrijd na wedstrijd te schutteren. En te verliezen. Een vrijwel zekere derde plaats werd ingeleverd, en in de nacompetitie werd ook nog even Europees voetbal weggegeven.

En daar is iets geknakt. Ik zal de club trouw blijven, omdat ik nu eenmaal niet anders kan. Maar ze hebben me geweldig in de steek gelaten. Te beginnen met Van Geel. Die maar geen spits wilde kopen vorig jaar. Die op de kosten let, wat goed is, maar vergeet te investeren. Financieel gezond is niet voldoende Van Geel. Er moeten spelers bij. Goede spelers.

Maar we zijn ook in de steek gelaten door Fred Rutten en de club. En Rutten begon net onze harten te stelen. Dan ga je toch niet weg? We hadden hem gesteund als hij was gebleven. Het ging prima tot maart met de trainer en de spelers. Maar geen Feyenoord hart he? Dat legioen in de steek gelaten. En het team niet meer uit de poel weten te trekken. De supporters werden beledigd, vind ik.

Ook door de spelers. Wat liepen die te niksen. Spelers die op de WK en ook in de competitie topteams heel prettig tegenpartij gaven, begonnen zich ineens op Jupiler niveau te begeven. Wat was er gebeurd? Wat kan er gebeuren dat je je supporters zo in de steek laat? Mijn interesse in Feyenoord nam door al dat geschutter steeds meer af. Ik ging er steeds vaker van te voren al vanuit dat ze wel zouden verliezen en dat werd nog waarheid ook.

46 jaar sta je achter een club, maar een dergelijke slampamperig competitieslot heb ik nog niet meegemaakt.

En ik ben er nog boos over. Komt Kuyt? Prima, fijne man, hebben we echt wat mee, maar we willen resultaten zien. We willen niet van Geel iedere keer met samengeknepen billen op de tribune zien kijken of zijn Feyenoord het met die matige inzet misschien toch nog tot een overwinning zal brengen. We willen meedoen met de top. Van Ajax winnen en van PSV winnen. Een keer verliezen is niet erg. Maar je wilt meedoen met de top en in de top.

Mij zal je het komende jaar moeten overtuigen, Feyenoord. Je krijgt het het komende seizoen eens een keer niet voor niets van me. Je zult iets moeten laten zien. Inzet vooral. Je zult me per week een beetje meer moeten terugverdienen. En voor de spelers: je voetbalt in de Kuip voor een publiek dat je zal steunen tot de laatste minuut. Laat dan zien waarom jij tot de top van het Nederlandse voetbal hoort. Stel ons niet teleur. Besef je dat anderen voor dat geld dat jij verdient 200 dagen per jaar achter een computer zitten.

In de benen dus, daar in De Kuip. Energie en inzet, daar gaat het om.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s