Okinawa als voorbeeld voor het westen

P1040812Weet je waar mensen het oudst worden? In Okinawa, een eiland tussen Japan en Taiwan. Mensen worden daar gemiddeld 85 jaar. En daaronder zijn relatief veel mensen van honderd jaar en ouder. De Okinawanen hebben weinig hartkwalen, hersenbloedingen en kanker. En het is gebleken dat dit maar ten dele met erfelijkheid te maken heeft. Want Okinawanen die het eiland verlaten worden minder oud dan de mensen die op het eiland blijven.

Een van de redenen voor hun gezondheid is hun stressarme levensstijl. Natuurlijk: het dieet, de zorgende gemeenschap en de actieve levenshouding (veel beweging) doen ook een duit in het zakje. Maar het feit dat er geen stress is helpt enorm mee. Ze zijn daarmee een voorbeeld voor het westen, waarin hard werken een norm is. Je moet trouwens wel, wil je overleven in onze welvaartssamenleving.

Zelf hou ik ook van hard werken, maar ik probeer stress te voorkomen. En daar slaag ik aardig in. Ik zou niet weten waarom ik bij al dat gezwoeg me ook nog eens zou moeten opwinden. Ik zorg dan ook voor een ontspannen levenshouding en zie dat als een belangrijk doel. Genieten is een prachtig doel. Dat daar een gezond dieet en veel lichaamsbeweging bij hoort, lijkt me voor de hand liggend.

Ik vernam daarbij een opmerking die me op het lijf geschreven zou kunnen zijn. Het is een opmerking van Seneca, dat levenskunst de kunst is om te blijven beschikken over je eigen tijd. Dat vind ik mooi. Zelf je tijd kunnen indelen is een groot genoegen. Seneca bedoelde er iets meer mee, maar toen ik de uitspraak las in Het Seniorenbrein van Andre Aleman, kon ik maar een ding denken: we moeten de gekte loslaten van werken, werken en nog eens werken, en de Okinawanen tot een voorbeeld laten zijn als het gaat om het loslaten van stress. Onze samenleving kan je dol maken, als je niet oppast. Zelf bewaken dat dit niet gebeurt, kan tot een levenshouding leiden, die je volmaakt ontspannen maakt, en daarmee gelukkiger. En zo voorkom je akelige ziektes en heb je een langer leven.

Bron: ‘Het seniorenbrein’, Andre Aleman; foto: Anniek Overbeek

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s