Isa Hoes: Ze kent de adem van stil licht

2014-07-10 21.35.08Iemand heeft op Wikipedia iets geks gedaan. Als hij of zij praat over de actrice Isa Hoes, heeft hij of zij het steeds over Hoes. Hoes dit, Hoes dat. Slecht geschreven, want zinnen met steeds dezelfde grammaticale opbouw. Het past niet bij alles wat we uit de media weten van Isa Hoes. Een dergelijke eenvoud wordt botheid wanneer zo iemand ten tonele verschijnt. Haar boeken zijn dikke top tieners.    Het misschien wel meest kwetsbare moment uit haar leven is door de media besprongen, in een smakeloze poging om te annexeren wat tot de diepzinnigheid van het leven behoort. De mooiste zinnen uit haar mond doen pijn: ‘Het briefje dat hij heeft achtergelaten is te kort, ik had gehoopt op meer uitleg, waarom hij het heeft gedaan. Vooral voor de kinderen. Ik kan het aan ze uitleggen, maar ik wou dat het zijn woorden waren geweest. Nog altijd hoop ik dat er iets komt met de post’  Tijd voor een gedicht, wat eigenlijk niet meer kan na zulke woorden. Een gedicht uit de serie: schoonheid, waarheid en goedheid. En dan vooral schoonheid. Want mooi is ze, Isa Hoes. 

 

Het land voorbij de zintuigen

Spant samen met de lijnen en vormen

Van de ontembare zee die daarbinnen ligt

 

En lichtgezangen verenigen

Wat gevoeld wordt en nooit bewezen

 

Hier ontbinden moleculen

Verderop delen ze zich op

In nieuwe celblokken

 

Is er iemand die dit schiep

vanuit een blauwdruk;

een architectonisch kompas?

 

Is er iemand die haar schiep?

Of ontbond er iets en verenigde het zich

In godsgezangen broedend boven de zee

tot een vrouw, een meermin bijna,

een meermin in veelkleurig licht?

 

Wat zij had te dragen maakt ons stil

En brengt haar in beweging

Onze adem stokt als we het moeten benoemen

Zij is het benoemen voorbij

En kent de adem

Van stil licht

 

Wat haar voedt is

Uit een andere wereld

Die gevoeld wordt en nooit bewezen

 

Waar de blauwdruk niet meer is

Dan een ademstoot, een lichtgezang,

Een naakte gestalte op de cover van een boek

 

Maar de geest waait

Waarheen hij wil

en zij, zij wentelt erin

 

Geschreven op ”Who knows where the time goes?’ van Fairport Convention, met een paar dagen Isa Hoes in het hoofd. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s