Snoei de distels en de gifnetels (ML17, deel 2)

2014-06-01 12.21.40Vanochtend in mijn steeds veranderende tuin

Van bloeien, groeien, snoeien,

Waar planten komen en verdwijnen

Bloemen geuren en uiteenvallen

Op deze zaterdagmorgen in een zon

Die opkomt en ondergaat

 

Vanochtend, op een stoel die ik ooit kocht

Maar binnenkort weer weg doe

Denk ik aan de morbide planten van geweld

In de tuin die aarde heet

De distels en gifnetels van moord

Van bezitsdrang, gebiedshonger,

 

Van uitbreiding ten koste van anderen,

Van de sterkste willen zijn

Van een militaire parade

Ter meerdere eer en glorie van jou

-zoals ooit bij de Romeinen-

 

Van de distels en gifnetels van moord

In Israel en Palestina

In Syrie en Irak en in

De botte platgeslagen geest

Van idioten die mensen uit de lucht schieten

 

Geweld leidt nooit tot meer land

Nooit tot oplossingen

Nooit tot vrede of welzijn

Geweld leidt tot de dood

Tot haat, verachting en nog meer ellende

En daarom

 

Snoei de distels en gifnetels

Uit de tuin die aarde heet

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s