Zomergasten had Freek De Jonge: veel beweging

Herschaalde kopie van IMG_20110123_153508Wie Freek de Jonge net als ik, al heel lang kent, blijft zich in hem interesseren, vrees ik. Gisterenavond was hij bij Zomergasten en ik vond het een van de allerbeste uitzendingen van dit programma. Wilfred de Jong was hongerig op zoek naar relevante informatie over Freek die graag uitweidt. Als verhalenverteller is hij nooit zonder moraal en dat kan mensen afschrikken.

Jongeren kennen hem niet zo goed, zei hij. Of willen hem in een hoekje zetten. Hij beschreef een radiodiscjockey die hem volslagen dom en respectloos bejegende. Dat zal de oudere generatie haast blasfemie vinden. De Jonge was de eerste onder de cabaretiers die cynisch durfde te zijn. De wel populaire Theo Maassens en Hans Teeuwens zijn hem wat dat betreft schatplichtig.

Dat weten veel jongeren niet. In de jaren 70 was Freek de Jonge samen met Bram Vermeulen iemand die de burgermansmoraal ernstig bespotte. Hypocrisie lag onder vuur en nadat het tweetal scheidde, bleef dat zo. De waanzin van de alledaagse waan ontmantelde hij graag. Een publiek dat louter komt om te lachen kwam lang aan zijn trekken. Tegenwoordig verveelt het zich soms gedurende de verhalende gedeeltes van De Jonge.

Hij maakt dan ook meer theater dan cabaret. Zijn zwak voor andere kunstvormen, en dan met name de dans, kwam royaal voorbij in Zomergasten. Ballet in de vorm van Pina Bausch. En cinema via Lars van Trier. Muziek werd vertegenwoordigd door een beginnende Bob Dylan, die ergens aan het begin van de sixties een geengageerd stuk over mijnwerkers vertolkte. Daartussendoor passeerde een onvoorstelbaar bescheiden specialist, die er eerlijk voor uitkwam dat hij niet iedereen kon genezen. Een gevoelsmens in een witte jas.

Toon Hermans kwam nog even langs. Weet de jonge generatie nog wie dat is? Ik vraag het me af, maar de bijna 70-jarige Freek deed wat hij altijd doet wanneer hij het over ‘Toon’ heeft: met grote bewondering over hem spreken. Van een andere komiek, Danny Kaye,  zagen we zijn visualisering van een oude dirigent. Zelfs de orkestleden lagen plat, iets wat Wilfried de Jong overkwam toen Freek een fragment liet zien van een Vlaams voetbalteam.

Wie goed keek, zag veel beweging in de fragmenten. Het werd in de uren die De Jong en De Jonge hadden geen seconde saai. Het was boeiend, ook al omdat Freek tussen de fragmenten en het interview door korte statements maakte die zijn engagement etaleerden. Want hij blijft betrokken en zich zorgen maken over de gekte in de wereld om ons heen. En die mensen heb je nodig om iets te snappen van de dingen waarmee je bezig bent. Saai werd hij er niet van. Freek de Jonge bleek een zeer dynamische persoonlijkheid; met zijn 70 jaar jonger dan veel twintigers en dertigers.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s