De wereld na Kerouac

AfbeeldingWe leven in de wereld van na Kerouac. Of van Wolkers of Cremer. Een wereld die bevochten werd op de Familie Fatsoen in de fifties en sixties. In de jaren dat de genoemde schrijvers jong waren, liepen mensen in truttige kleding, je kreeg al jong een stropdasje en een knickebockertje, er werd stipt om 6 uur gegeten, er waren nog geen boeken over ritme en regelmaat want het was een en al ritme en regelmaat wat de klok sloeg.

 Ordnung muss sein, had Hitler gezegd, en al was Hitler meer gehaat dan de duivel zelf, de mensen gedroegen zich ordelijk;  ze waren ineens allemaal de glimmende vleesgeworden rechtvaardigheid, en hadden in het verzet gezeten en zo en bouwden het land weer op en polderden alles in wat stroomde, woei en kolkte.

 En daar liepen de Kerouac’s, de Warhols, de nozems en de provo’s, de hippies ineens dwars doorheen. De kappers raakten werkloos, de kleren gingen uit, buiken kregen nieuwe bazen, make love no war, trippen en blowen waren populairder dan voetbal, en ook belangrijk: er waren duidelijke kampen in de wereldpolitiek.

Toen viel de muur, herschiep de corruptie zichzelf en vond nieuwe vormen: imitatiemerken in Napels, maffiose kaviaarhandel in de Zwarte Zee, titanium onderzeeers vol drugs en vliegtuigen vol vals geld. Maar in een zich naar het oosten uitbreidend westen rekten de normen zich op: alles kon en mocht, maar die wereld moest wel beschermd worden tegen feodaal ogende religies uit het Midden Oosten, desnoods rigide.

 De hippies doofden, maar in een flink segment van de samenleving, ook onder de kunstenaars, bleven hun idealen in een genormaliseerde vorm. De Familie Fatsoen gebruikte nu de woorden van mensen die zich tegen hen hadden verzet. Nette jongetjes uit keurige suburbans speelden rock and roll, de protestteksten richten zich nog steeds tegen Het Establishment, maar de zangers waren zelf establisment en verder was er geen establishment of protest nodig.

Dus wie nu nog in streams of consciousness wil aanvallen om te laten zien hoe Kerouac hij is, is een poseur die de bohemien kan spelen louter omdat het welvaartstijd is. Ook is de wereld toe aan nieuwe taal. We hebben gewerkt aan de techniek, het middel was ons doel, onze helden waren de computernerds, de Steve Jobsen, maar wat is er geworden van onze geest, en zijn we echt zo enorm vooruitgegaan? 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s