Ik zag de vrijheid op het land neerdalen (gedicht)

AfbeeldingVanavond in de meigouden avondlucht

Verbrandden de verplichtingen

De agendaslaven van koning tijd

De in planningen opgenomen arbeidskrachten

Die onthecht waren aan hun dromen

Reden vervreemd van uren en locaties

Die hen bepaalden

Naar iets dat ze hun thuis hadden genoemd.

Ik zag de vrijheid op het land neerdalen

Met geuren die jaren weg waren geweest

Mensen haalden kleding uit hun kasten

Gekocht om binnen te gaan

In uren die niets wilden en niets wisten

Met kramen vol vlees, franse kazen, ronde mannen,

In sesamzaad gebakken tonijn,

Belgische trippels, rode schoenen met witte stippels,

En flessen bourgondische wijn,

En de zon die de uren liet vloeien

Van agendatijden bleef niets heel

Terwijl de warmte, ook tussen de mensen,

Zich verdichtte tot een vers

Dat het hart nam

zoals een dominante man

zijn geliefde

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s