Carice van Houten en Halina Reijn en ‘Antiglamour’

fotoNijgh & van Dithmar heeft vorig jaar november (2013) een boek uitgegeven van Halina Reijn en Carice van Houten. Het boek heette ‘ Antiglamour’ .  Ik ben benieuwd hoe het daar nu mee gaat.  Het boek prikt de mythes door die samenhangen met schoonheidsidealen, uiterlijkheden en onze ‘werkelijkheidsbeelden’ die uiteindelijk mediaplaatjes blijken. Daarbij zijn de dames, ervaringsdeskundigen pur sang, destijds niet zuinig geweest met onderwerpen. Ze gaven een inkijkje in hun werelden en waren daar zo openhartig over dat ze roddelbladen het nakijken gaven. Ik publiceerde destijds dit artikel, maar ben benieuwd hoe jullie nu tegen het boek aankijken. Dus reageer gerust. Zelf sta ik nog erg achter de inhoud van dit artikel.

‘ Ik ben een fan; dat moet ik toegeven. Objectief zal ik wel niet zijn hoewel ik ze ondanks herhaaldelijke verzoeken niet voor een interview te pakken kreeg; dat liet de liefde iets bekoelen (-: . Maar Reijn & van Houten (klinkt als een louche advocatencollectief) zijn vrouwen van het hart en raken je daar ook steeds. Ook weer met Anti glamour.

Bij beide actrices heb ik altijd al het gevoel dat ze in elk geval hun stardom weten te relativeren. Ze zouden heel arrogant mogen doen op basis van hun status, maar dat doen ze niet. Daarin zijn ze dan toch heel Nederlands. Je hoeft niet per se gewoon te doen, omdat je dan toch al gek genoeg doet, maar je hoeft je ook weer niet anders voor te doen dan je bent.

Carice vertelt dat ze in het door haar gedroomde Hollywood uiteindelijk huilend een hamburger zit te eten omdat ze zich zo alleen voelt. En Halina laat ons delen in haar doodsangst: ‘ dat je bijna over de helft heen bent, dat je dus doodgaat op een bepaald ogenblik’. Dit type confessiones doortrekken het hele boek. Waarbij de dames vragen beantwoorden als ‘Wat vind je het lelijkste aan jezelf?’

Het antiglamour aspect is overal te vinden en mooi samen te vatten in een paar zinnen uit het boek. ‘Je kunt zelfs ook onzeker worden van een foto van jezelf in een blad, want je bent dat helemaal niet: je ziet twee uur make up en photoshop.’ En krachtiger: ‘ Niemand heeft zo’n kutje als in Playboy’. En zo breken de dames de schoonheidsverslaving van onze samenleving af.

Het boek laat zien waarom Nederland een mooi land is. Je kan er zeggen wat je wil, maar het is meer dan dat. Dat geeft ook mogelijkheden om je te ontwikkelen. En dat laat ruimte aan veelzijdigheid. Het boek heeft dan ook hoofdstukken als ‘Mannen kijken’, ‘Lichaam’ ‘ Werk’ en ‘ Seks’ (gewoon als hoofdstuk; niet als uitvergroot verkoopdingetje), maar de overdreven facebook-altijd-blij-met-jezelf-moeten-zijn gloed ontbreekt.

Oppervlakkig zijn de dames namelijk nergens. Daar is alles wat ze schrijven te puur, te eerlijk en te openhartig voor.  Wat ze in elkaar herkennen is een existentiele eenzaamheid, zeggen ze, maar aan elkaar hebben ze een geweldige steun. Uit alles in het boek blijkt dat ze een schitterende relatie hebben. Misschien wordt het tijd voor een tijdschrift, al zal de redactie van Linda daar niet happy mee zijn. Maar ik denk dat die rustig kunnen gaan slapen. De dames zijn te druk. Met acteren en met muziek. Met het leven. Met hun existentiele eenzaamheid. Maar ook met de prachtige boodschap aan de westerse samenleving van 2013: het boek ‘ Anti Glamour’. Dat je gewoon moet kopen.’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s