In het zuiden vlaagt nog fijne jachtsneeuw

IMG_0908Het was toeval, maar ik was vandaag in Maastricht. Ik verliet mijn woonplaats en reed na iets meer dan een uur bij Eindhoven door de sneeuwgrens. Daarna werd het wild winter. Vol verwondering keek ik uit het treinraam. Plotseling zag ik nog wat eerste krokussen toen de trein onderweg stilstond. Vorige week waren ze nog onderdeel van het begin van de lente. De jassen gingen op warme momenten zelfs uit. Omdat de winter nog een keer opboerde, heb ik dit stuk ‘In het zuiden vlaagt nog fijne jachtsneeuw’.  De gedichten van de laatste 2 weken.

12 maart

In het zuiden vlaagt de fijne jachtsneeuw
Voor de laatste keer dit jaar over de akkers
Vanuit de trein zie ik onder Roermond
2 gestalten door het land gaan

Geen lentebloemen nog uit dode gronden
Binnen bij de haarden is het leven stil en klein
De sneeuwval kan je niet verwonden
Kon het wel, dan zou er zonlicht zijn

11 maart

Winter speelt met lente
als een roofdier met een prooi
Ik wil weer in je armen
en zachte liefdesdooi

de wind jaagt als een woeste
en blaast onthechting aan
altijd maar dat scheiden
om voor veel te kort weer terug te gaan

11 maart

Als jij er niet bent
ben ik als die zwaan
die voort moet gaan, verloren
in een oneindig bed van
jonge krokussen, bevroren,
kleine lentebodes
met teveel sneeuw ertussen
vlokken kou die
licht geflirt verstoren

10 maart

Als de vroege lente een vrouw was
Met weinig talent voor het vinden van een man
Dan ontving ze vandaag de kou vast
Als een minnaar die geen liefde geven kan

En niet weet dat je met imponeren
Woest blazen in een oor
En kracht die kan onteren
De lente in de vrouw verstoort

8 maart

Iedere mens die je pad kruist
Is een zee waar rivieren in uitstromen
Gebeurtenissen, gesprekken en dromen
En alles wat verder in de mens huist

Ieder mens draagt geheimen
In zijn uiterlijk mee
Ieder mens is een kleine
Maar ontembare zee

8 maart

De dingen die verbinden
Wilgen die je knot
Samen de bloesem zien van een oude linde
Twee sleutels voor één slot
De song die jullie liefde eerde
Eén fiets voor gemeenschappelijk gebruik
Dat restaurant waar je vaak dineerde
In een stormachtig Luik

De dingen die verrijken

Eenzaamheid die je er uit huilt
Een oorspronkelijk huis In uniforme wijken
En de jeugdverhalen die je
Met een geliefde ruilt

(Geschreven tijdens 12x Diet Mountain Dew van Lana del Rey

7 maart

Vandaag keek de spiegel me aan
En telde ironisch de jaren
Dat ik door de tijd was gegaan
In de landschappen van onze aarde

Elk jaar had een rimpel getekend
Als de jaarringen bij onze bomen
Maar nergens stond duid’lijk berekend
Hoeveel dagen er nog zouden komen

6 maart

Een lente van lang geleden
Ik was twaalf jaar
In breekbaar zonlicht
Streelden mijn handen door haar haar

Onze liefde was ontloken
Als een sneeuwklokje in vroeg voorjaar
Dat we overal al bloemen roken
Was ons gevoel, maar niet werkelijk waar

5 maart

Het onrecht van de lentedagen:
Ieder deeltje in de lucht tintelt licht
Langs de cellen van het lichaam
Dat is weer om je lief te vragen
Om mee naar een liefdespark te gaan
En te genieten van het uitzicht
Maar je geliefde is er niet
En wordt verwacht bij werk en plicht

4 maart

ik zit vol onzinnig sentiment
in mij kan het knagen over niets
zelfs een wedstrijd waarin
je trager dan een rollator rent
of een lelijk landschap
dat je voorbij rijdt met een fiets
maakt bij mij een weekdier los
dat door andere mannen
nauwelijks wordt herkend

3 maart

ik belde mijn pa vandaag
hij is al vijf jaar dood
zijn nummer zit nog in mijn telefoon
want tijdens zijn leven
kreeg hij graag een telefoontje van zijn zoon

ik belde met mijn pa vandaag
en er werd opgenomen
ik hoorde iemand naar een radiozender zoeken
en geluid dat je normaal
alleen maar hoort in dromen

toen stopte het geluid ermee
en het nummer van mijn vader
dat knipperend zijn gegevens toonde
verdween uit de display
en zou ook niet meer terugkomen

2 maart

ik wil voor altijd op een roltrap staan
maar wel omhoog, naar boven,
naar wolkenkrabbers, bergtoppen, voorbij de maan,
naar planeten waar je nog
in alles kunt geloven

ik wil voor altijd op een roltrap staan
die me door het universum voert
langs sterren, melkwegstelsels, zwarte gaten,
om nooit meer naar de aarde terug te gaan,

en de boel de boel te laten.

2 maart

Zaterdagochtend in bed
Voor de vakantie wat zoeken
Naar vakantieplaatsen, italiaans,
In boeken en i pad
Ondertussen de 1e van Brahms,
Die opent wat wagneriaans,
Maar das voor velen
Een soort onverstaanbaar spaans

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s