Het snijvlak van winter en voorjaar

DSCN1929Het snijvlak van winter en voorjaar. Eind februari. We hebben niet alleen de wisselingen der seizoenen. In ons klimaat heeft iedere periode zijn charme. Dit is eigenlijk een prachtige periode. Er zit iets kwetsbaars in het moment dat de winter nog niet wil vertrekken en de bloemen nog niet tevoorschijn  willen komen. De dagen lengen al; er is al een voorgevoel dat het afgelopen is met de donkere dagen. Maar ondertussen sleept de winter nog wat voort. Het is een geweldige tijd voor de eerste symfonie van Brahms, of voor één van de latere albums van Talk Talk. En ik zoek tussen de sneeuwklokjes en witplaatsen in de natuur woorden die het beschrijven. En die zet ik op Facebook. Om van dat medium iets kunstzinnigs te maken. Geniet ervan.

27 februari
Buiten het bos
Binnen het vuur
Vogelgezang
Maakt zich los
In het vroege
Avonduur.

Ik gedenk
Hen die me lief zijn
En reeds zijn gestorven
En voel het inzicht
Dat ik door hen heb verworven.

Ik hoor hun wijsheid
Een paar minuten lang
In knapp’rende vlammen
En traag dovend
Vogelgezang.

 

26 februari

In mijn werk
Ga ik van hotel naar kasteel
Langs moskee en kerk
en daar hoor ik vrij veel

Mensen praten zich
met behulp van mij thuis
over hun liefdes
over hun wensen
hun grillen, hun kruis

En ik luister en kijk naar ze
Veel te ver weg van huis

 

25 februari

In het niemandsland tussen winter en voorjaar
ligt er weggedooid wit om huiverig groen
de wind wacht met aantrekken
tot na de geboorte van het nieuwe seizoen
zelfs de regen houdt zich in
en vermijdt plassen op plekken
waar honden hun behoefte doen

ik schrijf wat woorden in het zand
over passie die aarzelt
op een vergeten strand
en geef mijn geliefde een vroege lentezoen

 

24 februari 2013

De slaap vraagt de nacht om mij
Ik denk nog snel wat dingen door
Ik zie ze in een gallerij
En bedenk wie tegen me was
En wie uiteindelijk voor

 

22 februari ’13

Met Thomas is iets mis
Er valt sneeuw
Maar in zijn winterdroevenis
Denkt hij
Dat het
Bloesem
Is

21 februari 13

de zon stond als een dikke bol aan de horizon
de ochtend brak met lichte vliezen ijs
met er tussen door stroken water
waarin een koet naar een eend toezwom

de sneeuwklokjes waren alweer bevroren
reikhalsden naar een maandje later
wanneer de lente wordt geboren
in de laatste winterkrater

20 februari 13

Van de Bavo slaat de klok
De uren tegen een duinenrij kapot
Het werk verzamelt zich intussen
Tussen de mensen die zich vervelen
En trekt de werkeloosheid vlot
Die mensen motiveert tot stelen

 

16 februari 13

ik zag de eerste sneeuwklokjes langs de weg
ze reisden in maagdelijk wit
de lente vooruit

thuis heb ik de moldau maar opgezet
en lamsstoofpot gemaakt
die geurde naar het voorjaarskruid

 

14 februari 13

Jouw huid ademt op mijn huid
En we bewegen als soepele synchrone
Dansers in de lucht

De lucht die bezwangerd is
Door verlangen
En liefdesgerucht
Je te proeven te zien te ruiken
In voorjaar dat onder
de vrieskou uitkomt

Laat het licht binnen
Dat speelt door een kier van de luiken
Maak baan voor zwoele vreugde
Waarin sneeuw en vorst verstomt

 

12 februari

Het lukte vandaag niet met de poezie
Ik was te moe
de dag begon al zonder flow
ik wist maar half wat ik was en wie
ik had geen brein
maar een hoofd vol stro

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s