Zo, winter. Tijd voor Anna Achmatova!

PICT1230Zo, het sneeuwt. Tijd voor de oude Russen. Als iemand ze kent, want we leven in een tijd die ons culturele erfgoed snel aan het oog onttrekt. Gordijnen open, strijkkwartetten op van Taneyev en lezen in de gebroeders Karamazow, Anna Karenina en Vaders en zonen. En dan Sint Petersburg of Moskou uit de late 19e eeuw op je netvlies. En lezen, lezen, lezen, om te reiken naar een tijd waar je nooit naar toe kan reizen. En met een beetje associatief vermogen kom je dan op Anna Achmatova. Geen dichteres kon beter over de schoonheid en wrangheid van de romantische liefde schrijven als zij. En dat deed zij ook in de winter van 1914, nu precies 99 jaar geleden.

‘De engel Gods’ schreef ze ‘die ons in stilte op een winterdag vereende, waakt met donkere ogen over ons blijmoedig leven.’ En het gedicht houdt daar nog niet op:

Daarom zijn de lucht, de hemel

en de frisse wind ons dierbaar.

En de duisterende twijgen

achter het gesmede hek.

Daarom is de waterrijke

Strenge donkere stad ons dierbaar

En ons afscheid en de uren

Van kortstondig samenzijn’

Dat lees je dan een paar keer, en dan vind je het mooier en mooier. Zeker als, zoals nu, de vlokken nu vredig neerdalen. Echt een moment om eens stil te staan bij de schitterende romantische liefde.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s