Tot ik niet meer kan schrijf ik in 2013 snelle gedichtjes…

OLYMPUS DIGITAL CAMERATot ik niet meer kan schrijf ik in 2013 snelle gedichtjes. Over de dingen pal voor de voet. Geen lange verzen met ondoorgrondelijke ravijnen maar korte poldersnapshots die het moment vangen. Ik schrijf ze, zoals gezegd, tot ik niet meer kan. Op facebook. Vorige week de eerste serie. Nu volgt deel twee. Het is een soort dagboek. Maar de diepgang vang ik er niet mee. Uberhaupt weinig diepgang in mij de laatste tijd. En om mij heen is het al niet veel beter. Misschien dat deze gedichtjes diepte aanboren. You never know. Plezier met deze tweede serie.

8 januari ’13
Vandaag is bijna weer vertrokken
Ik ruim de dag aan kant
De gesprekken die me
Uit de alledaagsheid trokken
Gaven kleur aan ’t grijze land

Ik ging door een verleden heen
Een straat waar ik ooit nog woonde
Ik ging in motregen en heel alleen
Geen mens van toen die zich vertoonde

Het was begrafenissenweer
En het leven bleef maar schrijden door de uren
Ik stak de mensen die verloren waren aan
En warmde me aan hun vuren

8 januari ‘13

Ik schrijf de lijnen van deze woorden
Met het licht van de zon
Dat glansde op jong ijs vanmorgen

Mijn gedachten zijn er nog door bevroren
En weggevaagd zijn alle zorgen

9 januari ’13

WTC in Amsterdam
Een trendy tent schenkt onbekende thee
Ik ben vandaag weer zakenman
Maar wil niet met de mode mee

De nieuwe mode is vol soberheid
Franje wordt besproken of het vies is
Ik vraag me af: hoe overleef ik deze loden tijd
Die gedompeld is in crisis?

10 januari ‘13

er kan bij het rijpen van de vorst
als de zon niet door de kou heen komt
bij erwtensoep met worst
een moment ontstaan
dat je hersenpan bevriest
en ijskoning wordt
in een winterwaan

10 januari 2013

de dag glimlacht zonloos
en is vers als de krant
als je me niet plukt, lacht ze,
ga ik door je vingers als los zand

11 januari 2013

Nog even kijken naar tv
Al zat ik liever aan de zee
Maar buiten valt de winterregen
En staat de wind steeds tegen
Binnen schemeren we ons door de tijd
En raken de seizoenen kwijt
Dus kijken we tv
Die altijd weer tot ramsj verleidt

12 januari ‘13

De kou verdreef het grijs
En ergens droomt een schaatser van de Tocht
Op de vijvers liggen dunne vliezen ijs
En de hema heeft zijn eerste winterspul verkocht.

Het lage wolkendek is verdreven
De zon schijnt koud in een blauwbevroren lucht
En ergens bidt de ijsfanaat
Dat de winter heersen komt met strenge tucht.

12 januari ‘13

Amsterdam, ik wilde al zolang
Mijn dochter aan je tonen
En vanmiddag zag ik haar onbevangen
Door je straten lopen

Soms kan een vader
In triviale dingen
En modejasjes kopen
Toch de ader van onthechting aan
Het triviale horen zingen

Niet groots en meeslepend willen leven
Maar slechts een dochter
Kan zoiets de dichter geven

13 januari ‘13

Ik schrijf de lijnen van deze woorden
Met het licht van de zon
Dat glansde op jong ijs vanmorgen

Mijn gedachten zijn er nog door bevroren
En weggevaagd zijn alle zorgen

14 januari 2013

Als je alles zou onthouden
wat je op dit moment weet
werd je in een klap knettergek
daarom is een goed geheugen
een geheugen dat veel vergeet

14 januari 2013

Niemand weet waarom
Je gaat zoals miljoenen gingen
En toch opvalt in de massa
En
Ook ik begrijp niet
Hoe jij iets hemels maakt
Van alledaagse handelingen
Zoals
Het afrekenen van schoenen
Bij een kassa

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s