De ander is een ander;een gedicht over diversiteit

Niet iedereen is hetzelfde. Mensen zijn verschillend. Niet alleen in je woonblok, of in je dorp of stad. Van land tot land, van cultuur tot cultuur zie je verschillen. Ik behoor niet tot de mensen die vinden dat iedereen hetzelfde moet zijn. Ik vind zelfs dat we goed moeten beseffen en accepteren dat de ander een ander is. Dat staat er als een droog en logisch zinnetje: de ander is een ander. Maar je dat goed te beseffen, dat is een enorme kunst. Vandaar dit gedicht.

Foto: Erice, Sicilië, Bianca Lambrechts

Dat ze kleren dragen die niets met je doen

Dat ze de dag met je bespreken

En dat je hoopt dat die dag nooit jouw dag hoeft te worden

Dat ze voor de spiegel naar dingen kijken

Waar jij nooit naar zou kijken

En tijd investeren in de schoonheid

Want voor de aandachtbehoeftigen is dat zoiets als waarheid

Dat ze naar restaurants willen die jij te klinisch vindt

En de r uitspreken alsof het een glijmiddel is

Dat ze zelfs het verven van de muur plannen

en de wondjes uit het zicht willen pleisteren

Dat ze meeleven waar wij leedvermaak ontwikkelen

Dat ze zachter gaan praten waar wij gaan brallen

En huilen waar wij verhullen

Of juist sterk zijn waar wij gaan zuchten

Dat we allebei mensen zijn

Maar soms meer van elkaar verschillen dan wij en de mensaap

En dat als we eens

Ooit

Nooit lang

Mentaal met elkaar verstrengelen

Dat wij en zij dan vuur maken

En als man en vrouw zijn

In een lichamelijk jawoord

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s