Matthijs van Nieuwkerk had Bach, en Bach herinnert me altijd aan Herman Brood

Twee jaar geleden had Matthijs van Nieuwkerk het in zijn ‘Wereld draait door’ over Johann Sebastian. Met een stel liefhebbers. Bekende Nederlanders natuurlijk, want dat trekt mensen. Moskovicz. En Peter Faber. En ik weet het niet, maar het lijkt alsof de VARA mensen warm wil maken voor oude muziek. De wereld draait door heeft vaker klassieke toppers.

Het was Herman Brood, zo’n jaar of vijftien, twintig geleden, die een klassieke muzikant afzeek in een populair televisieprogramma. Brood, voorbeeld en icoon van het Nederland dat graag koketteert met underground, snerpte onder luid applaus tegen een groot klassiek muzikant dat hij niet creatief genoeg was.

‘Ik maak mijn eigen nummers’ snoefde een van onze nationale helden ‘Jij speelt maar zo’n beetje wat anderen je opleggen’.

Het is als de dichter die liever onbescheiden zijn eigen werk voordraagt dan een oude grootheid uit de kast te trekken en dat te laten horen aan de mensen. Je eigen muziek ten beste geven lijkt creatiever dan een groot dichter declameren, maar is dat wel zo? Het vertolken van grootheid van weleer is misschien niet zo creatief als zelf een vier-accoorden-over-de-rand-hitje te maken, het houdt in elk geval levend wat dreigt te verdwijnen.

Zoals Bach. En dan is het interessant dat Matthijs van Nieuwkerk daar zomaar een kwartier aan weidde. En dat iemand in zijn programma zei dat het zo boeiend is om daar naar te leren luisteren. Te leren luisteren naar iets wat aanvankelijk niet zoveel met je doet, dat kan -ik schreef het al eerder- veel opleveren. Bach beloont. En niet alleen ouderen. Ik sprak laatst een stel jonge vrouwen en – mannen van rond de 25 die allemaal iets met Bach hadden. En dat waren geen klassieke muzikanten.

Er gloort dus hoop voor de oude muziekmeesters. Zelf heb ik al het werk van Bach in huis. Ik zou niet zonder kunnen. Bij mij staat altijd muziek op, en JS begeleidt al jaren grote delen van mijn leven. Er zijn meer componisten maar hij wint het uiteindelijk altijd. Ik kan niet zoveel anders dan mijn lezers het advies geven gewoon een CD van de componist te kopen.  Het maakt niet uit welke. Het maakt natuurlijk wel uit welke, maar in het begin niet.

Draai het ding maar gewoon grijs, net zo lang tot je er van gaat houden. Je mag jezelf de ervaring niet onthouden. Zeg ik. In alle bescheidenheid. Veel muziekplezier. En oh ja, het ontroert me altijd om tijdens Bach aan Herman Brood te denken. Op de een of andere manier passen ze voor mij erg bij elkaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s