Wie ving je op toen Croce verongelukte?

Stond ik in het Harderwijk van de zeventiger jaren. Puberaal. Tussen hutspot en klapstuk, bloemetjesjurken en korte permanentjes van vrouwen van middelbare leeftijd, wat heel erg was, middelbare leeftijd, stond ik Jim Croce te beluisteren. En geen hond die meeluisterde. Want het kwam allemaal via de radio tot je, en je kreeg zelden iemand mee in het Harderwijk
van de jaren zeventig.

En je ging je maar uitsloven, want wat moest je anders? Er moest voor iemand die geen beheersing meer had over zijn prefrontale cortex, want dat is wat pubers missen, beheersing over hun prefrontale cortex, er moest voor zo iemand toch iets zijn. Van ANWB-borden naar Hierden en Hulshorst werd je ook niet gelukkig.

Maar in stilte luisterde je naar Croce en Leonard Cohen. En je stond alleen. En dan kan je al die sing a song writers bij DWDD wel van de buis af meppen! Waar waren ze je toen je ze nodig had? Wie ving je op toen Croce verongelukte? Alles was immers kleiner dan de oorlog.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s