Rotterdamse kunstenaars laten de kop niet hangen!

Vanmiddag trainde ik in het oude Noorden van Rotterdam een van groep van vijf beeldend kunstenaars van Vice Venus. Het was een interessant clubje mensen die zich vandaag met elkaar verdiepten in de laatste sales en marketing-ontwikkelingen. De training was een deal tussen Ansjel van Bellen en mijzelf. (De foto is van een van de deelnemers, Laura Zwaneveld)

Kunstenaars en verkopen, is dat een goede combinatie? Dat kun je je afvragen. De kunstenaars die het kunnen hebben integriteit weten te verenigen met commercieel gevoel, en dat is niet voor iedereen even gemakkelijk. Maar vaak maken kunstenaars het zich ook te moeilijk door een prijs te vragen die niemand wil betalen. Met als gevolg dat hun ateliers vol raken met hun eigen werk.
Ik heb talloze verkooptrainingen gegeven in het bedrijfsleven. Bedrijven investeren in dit soort zaken, en niet voor niets. Veel kunstenaars hebben het geld gewoon niet om de meestal dure trainingen te volgen die op dit gebied worden gegeven. Deze training was voor de vrouwen van Vice Venus een buitenkansje. Ansjel zag dat ik hem aanbood op de site van giro 555, u weet nog wel: de site die de hoorn van Afrika er weer bovenop moest helpen.
Ik heb geen seconde spijt gehad van mijn aanbod. Er zaten slimme en gemotiveerde mensen tegenover me. Mensen die absoluut niet te beroerd zijn om hun handen te laten wapperen. Geen mensen die erg voldoen aan het beeld dat nog wel eens opduikt over ‘het luie werkschuwe kunsttuig’ in onze tijden.
Het waren kunstenaars van een meer dan behoorlijk niveau die de training volgden om beter voor de dag te kunnen komen op ‘de markt’. Men moet niet vergeten dat de kunstmarkt sinds het begin van de crisis gevoelige tikken heeft opgelopen. De manier waarop sommigen staande weten te blijven in de voor hen plotseling wel erg onbarmhartige maatschappij dwingt respect af.
Dwars tegen de stroom in werken zij aan hun projecten. Niet voor het applaus, of zelfs maar voor rijkdom, maar soms alleen maar voor de boodschap. Denk aan de Perfecte Poezenparade van Mirjam van der Hoek (googlen!) die ons wil laten zien dat ons lichaam mooi genoeg is, dat we er niet aan hoeven te sleutelen om acceptabel te zijn voor de mensen om ons heen. Zij was een van de deelnemers.
Een boodschap die je ’15 minutes of fame’ oplevert, maar daar kan je niet van leven. Dus moet je er allerlei dingen naast doen. Of je in sales en marketing verdiepen. En dat deed het gezelschap van vanmiddag. Ik vond het een eer om deze gedreven groep vrouwen te begeleiden. En knap om als bescheiden creatieve geest naar commerciële vaardigheden te kijken zonder je integriteit te verliezen.
Het werd een mooie dag, en dat was te danken aan deze mensen die niet de hoofden laten hangen in deze kunstonvriendelijke crisis, maar die kleur weten te maken van modder. Over recycling gesproken!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s