Laatste fotobericht vanuit het paradijs

Gisteren arriveerden wij weer in Nederland. We namen de zon mee. De vakantie naar het zeer verrassende Sardinië was voorbij. Lekker relaxed en uitgerust kwamen we terug. Om nog wat na te genieten een aantal foto’s van de vakantie. Ik zal ze hier en daar van een tekst voorzien. De reis ging van Alghero via Muravera en Santa Maria Navarese naar Arzachena. Het hele eiland rond. Veel genoegen met de foto’s.

Bert bij Capo Caccia, niet ver van Alghero. Een rots die je via 650 schitterende treden naar de grot van Neptunus brengt. Terug is niet gemakkelijk. Je gaat stijl omhoog langs de cliffs.

 

 

Vriendin krijgt slappe lach

 

Het oude Tharros, een herinnering aan de Feniciers aan de westkust van Sardinie

Op het strand in de buurt van Muravera

Pet op tegen de zon. Met de constante zilte zeegeur om je heen.

Zaterdag 27 augustus. Bosbrand boven Santa Maria Navarese, 7 kilometer bij ons vandaan. Toevallig reden wij er langs. Nogal indrukwekkende gebeurtenis. Alsof het eiland in de fik stond. Op deze zaterdag waren er nog drie grote bosbranden. Mogelijk aangestoken. Door herders wellicht, maar daarover bestaat geen zekerheid. Herders zijn in een politieke strijd gewikkeld met de locale overheid. Ze willen meer land voor hun schapen. Bosbranden geven hun dat land.  

In de lucht zag je het prachtige zomerweer verdwijnen. De zon kwam niet door de rookkolommen heen. Er ontstond een oker soort licht.

Boven de baai waar ons hotel vlakbij lag, werd de lucht half duister boven de zee. Het leek alsof de avond viel. Vliegtuigjes vlogen af en aan om bluswater uit de baai te halen.

In het noorden bij de vermaarde Costa Smeralda ligt de Maddalena eilandengroep waar onder andere Garibladi leefde (op het eiland Caprera’. Bovenop een van de eilanden kijk je over de archipel heen. Je ziet er ook Corsica liggen, maar dit is het vaste land van Sardinie, ter hoogte van Palau. 

Duidelijk in zijn element in Santa Teresa di Gallura, een schitterend stadje aan de noordkust van het eiland.

Vermaard zijn de milennia oude restanten van de ´nuraghi´cultuur. Een cultuur die verwant is aan Stonehenge. Onder Arzachena liggen oude graftomben en torens uit die tijd, maar over het hele eiland vind je ze. Ze liggen meestal landinwaarts op rustige plaatsen, tussen de wijnranken en op het platte land. Vooral de rust van de plaatsen valt op.

Hier zie een voorbeeld van een wijnrank en megalitische stenen onder Arzachena. Het is een oude graftombe. De wijn van Sardinie is heel bijzonder. Cannonau heet ze en ze is vrij zwaar, maar licht genoeg om een vrolijke avond te hebben. Over de keuken van Sardinie zal ik binnenkort ook nog wat schrijven. Want we hebben geweldig gegeten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s