Vakantiekiekje van Sardinie

Zo, eindelijk even de beschikking over een computer, hier op Sardinie. Niet dat ik er erg op zit te wachten. Ik ben na een paar dagen volledig in de relaxstand terechtgekomen met Bianca. We doen hier 4 locaties in 16 dagen, en ze liggen allemaal afgelegen in de natuur. Uiteraard met het nodige comfort, maar nergens wordt het ranzig luxueus. Het is allemaal vrij smaakvol en verfijnd, en er is op de hete hellingen genoeg schaduw. Dat laatste heb je wel nodig want het is een graad of 36 in de schaduw. Hieronder een greep uit mijn reisverslagen.

“Vanochtend om 10.40 was het al 40 graden. We zijn dus maar in de schaduw gaan zitten onder een rieten parasol. Om mij heen een bijna tropische vegetatie. Een palm, cactussen, struiken met rood oranje bloemen vol bijen en naaldbomen op de verder droge rotsachtige helling met uitzicht op zee. We verblijven in een wit huis met een overkapte veranda, boogjes en prettige zitjes.  

Vanochtend blijven we thuis, tegen een uur of 2 lunchen en dan rijden we naar de meest zuidoostelijke punt van het eiland, waar je goede stranden en kapen hebt. De bergen in het achterland zijn canyon-achtig. Ze doen aan het wilde westen denken met hun terracotta rotswanden en verdampte rivieren in diepe  valleien. Er is verrassend veel groen op Sardinie. Je moet er echter geen sigaar in weggooien, want dan heb je onmiddellijk bosbrand.

De hitte staat in groot contrast met het Nederlandse weer. Onrechtvaardig bijna. Hier vlucht je bijna voor de zon. Overdag zie je nauwelijks vogels, die komen op het fijnste moment van de dag, zo tegen een uur of half 6, meestal aan de rand van een zwembad, met een glas wijn en een prettiger zon. Je hoort dan niets dan de natuur. Bijen, vogels en soms zie je een hagedis.”

“Vanochtend afscheid genomen van het beminnelijke Alghero. Prachtig daar, lekker gegeten bij Il Pavone dat uitzag op een avondplein met een grote oude, voor hier karakteristieke toren. Een dik rond en hoog bouwwerk in lichtcremekleurige baksteen. De natuur tussen Alghero en Bosa is zowel langs de kust als landinwaarts adembenemend. Je ziet het karakter van Sardinie samengevat in 75 kilometer ongerepte natuur. Bergen met daartussen vlaktes met meertjes en schapenkuddes in maagdelijk wit.”   

“Zeer heet was het bij de opgravingen van Tharros, dat aan het einde van een landtong uitzicht geeft op de zee. We deden het ook op het heetst van de dag. Zo loop je in 45, 50 graden naar oude Fenisische gebouwen te kijken. Zoals sommige struiken zich vullen met bloemen, zo vult romantiek zich met geschiedenis. Sardinie staat bol van de geschiedenis. Heel veel vondsten uit de prehistorie, soms hele dorpen, maar ook de Feniciers en de Romeinen kom je overal tegen. En natuurlijk het pleintje van veel spaghettiwesterns in San Salvatore, een dorp dat je zo voor cowboyfilms kunt gebruiken.”

Lekker idee dat we hier nog een poosje zitten.

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s