Een cursus verbale incontinentie en andere dingen (deel 1)

Enige tijd geleden begon ik aan een boek over verbale en nonverbale incontinentie. De gedachte was: we zijn sufgetraind in communicatie en we zijn alleen maar slechter gaan communiceren. Dus: communicatietrainingen maken communicatie erger. Ik heb het nooit afgemaakt, misschien doe ik dat ooit nog. Ik zal de komende weken, tijdens mijn vakantie naar Sardinië (3 september terug), het stuk in afleveringen publiceren. Dit is deel 1.

Bent u nog nooit op een communicatiecursus geweest? Nee? Prijs u dan maar gelukkig. De rest van de wereld namelijk al wel. En die hebben er ook niets van geleerd. Communicatie gaat namelijk per definitie mis. Vooral bij mensen die hun best doen om helder te communiceren. En vooral bij mensen die er een opleiding in hebben gevolgd. Hoe dit komt weet niemand. Maar hoe meer cursussen, des te slordiger mensen gaan communiceren.

Zelf ben ik 15 jaar communicatietrainer. Ik heb me op dit gebied flink ontwikkeld. Talloze trainingen gevolgd, serieus mee geoefend in de praktijk. Dan denk je dat je veranderd bent. Dat je duidelijker communiceert. Maar nee. Hoe duidelijker ik het probeer te zeggen, hoe vager het wordt. En als mensen me na 20 jaar tegenkomen, zeggen ze dat ik ‘goh’ geen steek veranderd ben. Dat is pas echt een compliment, als je zelf constant denkt te veranderen.

Paradoxaal? Natuurlijk. En ondertussen maar al te waar. Want wees eerlijk. Hoeveel communicatiecursussen heeft ú gevolgd? En bent u er duidelijker van geworden? En zo ja, is dat dan uw eigen idee, of dat van uw omgeving? Misschien denkt u aardig te doen, terwijl uw gedrag er juist slechter op wordt. De media laten zien dat we steeds ‘hufteriger’ worden. Terwijl we
veel meer worden getraind. Hoe dit komt? Omdat we denken dat we ons verbeteren als we dingen goed proberen te doen.

Hetzelfde geldt voor andere zaken. Voor projecten in het bedrijfsleven bijvoorbeeld. Projecten worden ‘opgestart’ (een dramatisch maar populair woord) om dingen te versnellen. In werkelijkheid vertragen ze de boel. En zo kunnen we doorgaan. De targetcultuur leidt tot het missen van ons doel. Door te veel managers aan te stellen, wordt er niet meer aangestuurd. Etcetera.

We moeten ophouden met duidelijk communiceren, met doelmatig zijn, met de dingen goed doen. Daar gaat dit boek over. Het is geschreven voor trainers en managers. En het zal u verbazen.

We zullen kriskras door de onderwerpen gaan. Want teveel structuur aanbrengen leidt tot niets. Dat weet u ook wel. Als we de inhoud in stapjes gaan presenteren, met die geweldig saaie opbouw die dit soort boeken kenmerkt, dan vindt u er vast weinig aan. We doen het dus gewoon in korte bondige stukjes. U kunt ze dan zelf op elkaar betrekken. Want u bepaalt zelf wel welke dingen u
wilt onthouden en wilt rangschikken. Toch?  (Wordt vervolgd)

Bert heeft een twitteraccount ‘Goeroetweets’

Advertenties

Een gedachte over “Een cursus verbale incontinentie en andere dingen (deel 1)

  1. Over communicatie en communicatietrainingen kunnen we een heel verhaal kwijt, dat bovenstaand artikel over communiceren bevestigd. Waar gaat het dan fout? Ik denk dat we door communicatie zeer rationeel willen behandelen, we vergeet dat communicatie voor het grootste deel emotioneel verloopt, en dus minder controleerbaar is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s