Linda de Mol en het Nederlands calvinisme

Wie Linda de Mol een beetje heeft gevolgd de laatste jaren, zal merken dat zij fijntjes kritiek heeft geuit op calvinistisch getinte denkbeelden. Calvinisme wordt vaak genoemd als het gaat over dingen die niet mogen. Soberheid en somberheid, dat is calvinisme. Of links intellectualisme.
Maar zeker geen de Mol.

Een paar jaar geleden meldde zij dat je altijd een beetje verdacht bent ‘in Nederland’ als je veel geld verdient. En ik moet toegeven dat dit in bepaalde kringen zo is. Toen ik een puber was, in de jaren 70 van de vorige eeuw, maakten wij het onderscheid tussen ‘progressief’ en ‘commercieel’.
En commercieel was in progressieve kringen ‘fout’. En omdat ik een puber was, was ik van ‘progressief’.

Dat onderscheid voel ik nog steeds in de samenleving, al valt het woord progressief niet meer. Commercieel is allang niet meer alleen maar negatief, zoals in de jaren 70, toen de wereld en masse afstand nam van de ‘brave burgers mentaliteit’. Men ging het haar lang dragen, ook als men pakken
droeg, of op voetbalvelden rondging. Denk maar eens aan het Nederlands elftal van 1974.

Linda de Mol heeft er last van gehad, dat kan niet anders. En anders haar broer wel, die altijd voor geldwolf is versleten. En geldwolf zijn, dat is wel het allerergste wat je kan zijn. Of dat calvinistisch is, weet ik niet. In de gouden eeuw werd veel geld verdienen gezien als een geschenk van
God. In de bijbel echter heet geld de wortel van alle kwaad.

De Mol associeerde ik lang met commercieel. En als kind van mijn tijd omarmde ik haar dan ook niet. Het fenomeen ging langs mij heen en dat wilde ik graag zo houden. Maar in de loop van de jaren is ze mij meer en meer gaan interesseren. En intussen realiseer ik me dat ze een enorm talent is. Een van de grootste talenten die we hebben.

Ze schrijft, ze presenteert, ze acteert en ze runt een goed lopen vrouwenblad. Ik denk dat ze een team om zich heen heeft verzameld, maar ze is een belangrijke spil en niet van middelmatig talent. In ‘Gooische vrouwen’, in bepaalde kringen toch afgedaan als een ‘commerciële serie zonder
diepgang’ komen een paar van ’s Neerlands grootste talenten langs.

Zowel onder de acteurs als de schrijvers met wie ze samenwerkt zit het allerbeste wat we in Nederland hebben op dit gebied. Het netwerk van de Mol beperkt zich bepaald niet tot een legertje  gebotoxte BN’ers die geen andere prestatie leveren dan constant op televisie te zijn. Het strekt zich uit tot toptalent op het gebied van literatuur, theater en kunst. De wereld die vroeger voorbehouden
was aan linkse intellectuelen.

Of het meer intellectuele en kunstzinnige talent  van Linda de Mol ook onderkend zal worden,
valt te betwijfelen. Veel mensen zullen haar toch niet los kunnen zien van haar rol als presentatrice. Maar daarmee doe je haar te kort. De veelzijdigheid van dit talent dat we vooral kennen van de televisie wordt met het jaar evidenter. Het zou me niet verwonderen dat ze in de komende jaren plotseling exposeert met schilderijen.

Of je nou van haar houdt of niet, van Linda de Mol, oppervlakkigheid valt haar niet te verwijten. Dat mensen barrieres voelen vanwege haar commerciële succes, evenmin. Calvinisme? Misschien. Feit blijft dat iemand als Linda de Mol groot is kunnen worden in een calvinistisch land
als Nederland.  Niet vanwege haar intellectuele en kunstzinnige talenten, maar vanwege het feit dat ze zo leuk doodgewoon kan presenteren. En dat is iets om over na te denken. Dat is echt iets om over na te denken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s