Carrierejagers, pas op!

Veel mensen zijn tegenwoordig gebiologeerd door een carriere. En wel zo gebiologeerd dat er verder niets belangrijker lijkt te zijn in het leven, dan een mechaniekje te zijn in de grote machine die Arbeidsproces heet.  Dit is gek voor mijn generatie, omdat wij opgroeiden in een tijd dat er veel verzet was tegen het verkeerde soort ambitie. Een uitdrukking van dat verzet zien we terug in een oud nummer van the Kinks, met de titel ‘Mr Pleasant’ (onderaan dit artikel vind je de link)

In dit nummer zien we een sfeer die de popmuziek erg lang heeft doortrokken. Nu popmuziek zelf niet langer uit verzet tegen burgerlijke misstanden ontstaat, maar een carrierepad is geworden, waarvoor je gewoon kunt studeren, is het interessant om eens terug te gaan naar de sixties en te kijken wat een band als the Kinks te zeggen hadden.  Je ziet ze in het cynische ‘Mr Pleasant’
vooral de aandacht vestigen op de schaduwzijde van succes. Kijk maar.

‘Oh Mr Pleasant, how is Mrs Pleasant?

I hope the world is treating you right,

And your head’s in the air,

And you’re feeling so proud,

‘Cause you’re such a success,

And the whole wide world is on your side, hey hey.

How are you today?

People say Mr Pleasant is good,

Mr Pleasant is kind,

Mr Pleasant’s okay,

Mr Pleasant don’t mind.

As long as Mr Pleasant’s all right, hey hey.

How are you today?

How’s your father, how’s your mother?

How’s your sister, how’s your brother?

How’s your brand, new limousine,

Twenty-four inch TV screen?

Did you like prosperity

More than you liked poverty?

Life is easier, so much easier,

Life is easier now.

Oh Mr Pleasant, how is Mrs Pleasant?

Did you know she was flirting around

With another young man,

And he’s taking her out

When you have to work late?

And it’s not so pleasant after all, hey hey.

How are you today?

People say Mr Pleasant is good,

Mr Pleasant is kind,

Mr Pleasant’s okay,

Mr Pleasant don’t mind.

As long as Mr Pleasant’s all right, hey hey.

How are you today?

Mr Pleasant is good,

Mr Pleasant is kind,

Mr Pleasant’s okay.’

De strekking is duidelijk: Mr Pleasant is van de uiterlijke schijn en terwijl hij zich tegen de klippen op werkt om maatschappelijk succes te hebben, gaat zijn vrouw uit met jonge mannen. Dat lijkt een belangrijke les voor al die carrierejagers in onze tijd.

In de tijd van de Kinks was carriere jagen aan minder mensen voorbehouden dan tegenwoordig. Tegenwoordig ‘mag’ het, of beter ‘moet het’. Je zou tegenwoordig dan ook kunnen spreken van een tijdverschijnsel. Zelfs in de zorg en het onderwijs vinden mensen dat het wel wat zakelijker mag. Niets mis mee, maar laten we de wijze lessen van de popmuziek uit de 60’s niet vergeten. De vraag is: waar gaat het echt om in het leven? Leven we om te werken, of werken we om te leven, of allebei?

Overigens zijn er ook in onze tijd nog wel critici die de aandacht vestigen op de schaduwzijdes van het carriere maken. In de wrang humoristische film ‘In the loop’ wordt de spot gedreven met deze schaduwzijdes. Seksisme, geslijm, rat race en machtsstrijd zijn de ingrediënten van een film
die wil laten zien dat de uiterste vorm van ambitie gevoelloosheid is. En in ‘Hoe word ik een rat?’ van Joep Schrijvers leer je hoe je een asshole 1e klas kunt worden.

Wie dat wil moet vooral zijn gang gaan. En niet verbaasd zijn als hij op zekere dag ineens alles verloren blijkt te zijn. Want die dingen kunnen gebeuren. Dat blijkt uit de levensgeschiedenis van de Chinese dichter Meng Jiao (Chao), die zijn drie zonen verloor. Wat moet je dan nog met een carriere? Meng Jiao slaagde dan ook niet en verwerkte zijn verdriet meer dan 1200 jaar geleden in poëzie. Hoe hij zich voelde?

‘Mager, ziek,

Zonder vervolg-

Als een bundeltje brandhout

Sta ik alleen’.

Alleen staan. Als een bundeltje brandhout. Mager en ziek. En zonder vervolg.  En vooral dat laatste,
dat zonder vervolg zijn, moet erg zijn voor iemand die alle kaarten had staan op zijn carriere. Altijd vooruitgekeken, altijd naar de volgende tree, en ineens is er niets meer om naar vooruit te kijken, en blijkt er iets vreselijks gebeurd: het verlies van een geliefde medemens.

Zou Ricardo Semmler, de man die Semco groot maakte, dit begrepen hebben toen hij zei dat jonge managers beter literatuur kunnen lezen dan managementboeken? Het zou kunnen. In elk geval relativeert een sterke interessewereld buiten het werk datzelfde werk. En relativeren heb je nodig om goed te kunnen presteren. Dat weten we van de beroepsvoetballer Frank Rijkaard, die ooit zei dat hij nooit naar voetbal keek om beter te kunnen presteren.

Ik wil niemand bang maken, en zeker niemand van leuk werk weerhouden. Maar het is goed om af en toe stil te staan bij dit soort dingen. Zodat je geen rotgevoel hebt als iemand op zekere dag aan je vraagt: ‘How are you today?’

(Het nummer van de Kinks vind je hier: http://www.youtube.com/watch?v=b_mH9Mdlua0
)

Advertenties

3 gedachtes over “Carrierejagers, pas op!

  1. Pingback: Ambitieus? Lees dan dit! - Jonge Bazen

  2. Bert,

    Bedankt voor je ‘ouder-wetse’, maar nooit ‘verouder-ende’ boodschap!
    Van de Kinks (50 jaar geleden)
    Van Meng Jiao (Chao), (1200 jaar geleden)
    Van Jezus Christus (2000 jaar geleden): “Zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid…”

  3. Dit is juist een bijdrage voor jonge bazen. Laten we de realiteit niet uit het oog verliezen, en maak bewust de keuze en wees je bewust van het gevolg.

    Leuk werk, ambitie, het kan samengaan. Zorg ervoor dat je met beide benen op de grond staat en niet werkelijkheid uit het oog verliest.

    Dank je voor deze bewustwording!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s