11 reisteksten om alvast in vakantiestemming te komen

De zomer is begonnen. De vakantie lonkt. We gaan huis en haard weer verlaten om elders mooie dingen te zien in vlagen van ontspanning, waarin tijd en ruimte zich opheffen. Om vast in de stemming te komen een aantal reisgedichten. Ter plekke gemaakt destijds. Zelf neem ik een ferme vakantie dit jaar. Dat begint ergens eind juli en houdt begin september op. Ik zal onder andere Sardinië bezoeken. Hieronder echter andere bestemmingen. Omgedicht naar taal. Hopelijk kan je er een beetje bij dromen. En oh ja, de meesten zijn 7 jaar of ouder.

1.

Ik sprak steeds maar met haar af want ik was al verliefd toen ik haar voor het eerst in de verte zag aankomen. Lang zwart haar, ogen zo donker als zwarte olijven, rank als de stam van een jonge plataan, en uitdagend vrouwelijk in haar robijnkleurige jurk.

De begeerte gistte onmiddellijk in mijn aderen, maar daar weten de vrouwen van Siena wel raad mee. Hun mannen zijn opdringeriger dan vliegen op een rottend kadaster. Hollandse toenadering is daar beschaafd bij.

Ik was maar vier dagen in Siena. Toen ze voorbij kwam moest ik haar aanspreken. Vragen naar de pinacoteca die ik op de kaart allang gevonden had. Op de 250 meter naar deze verder onbeduidende locatie had ik haar zover dat ik een afspraak had gemaakt.

Onze ogen waren in voortdurende vrijage gewikkeld. Ze konden elkaar niet loslaten, waren volledig aan elkaar verslaafd. Vrouw uit een andere wereld, man van een andere cultuur.

De derde dag dacht ik: we hangen maar om elkaar heen, we moeten eens wat doen. Ik huurde een ander hotel, een vervallen palazzo van een belegen contessa, niet ver van de piazza del campo. Ze ging even mee om te zien waar ik zou overnachten, bleef langer dan we hadden durven dromen en daarna schreef ik:

la contessa die de kamers

van haar vervallen palazzo

verhuurde raadde mij

met de vensters open te slapen

omdat na innig minnespel

de sterren en de nachtwind

mooier waren

en ik lag op mijn bed en ik

keek naar de heldere nacht

en ik begreep dat

het goddelijk principe door

een open venster beter ademt

ook in

een vervallen

palazzo

Het goddelijk principe, dat had ik goed begrepen. Dat al die dingen dicht bij het goddelijk principe kwamen. Dat dit alles allemaal echt gebeurd is, komt me nu, 10 jaar later, niet eens vreemd voor. Alles was volkomen zoals het moest zijn. Misschien omdat alles uit de hemel kwam vallen en niet uit een vakantieplanning.

2.

sevilla

waar het ritme van sevilla

de vrouwen met hun tangohakken

voorbijtikt in zonlicht onder

sinaasappelbomen

de lang vervlogen tijd

die in de cafe’s bij de kathedraal

opleeft in de oude mannen,

die nog omgaat in waar het

ritme van sevilla de goden

uit hun droesem tikt

het ritme van illusie

het ritme van verdringing

3.

lefkas

op het plein van lefkada

speelden de kinderen dronken

van mijn wijn

met hoepels de baas

over oude mannen die rokend

over callas mijmerden

ze zong op dit plein

in 1964

niemand die

het nog weet

en toch

niemand

die het vergeet

3.

de franse zee

weegt niets

vandaag

de franse zee

vrijt zich

wiegend

op tegen

de horizon

volmaakt

zichzelf

4.

hoe ze haar boek leest

uit de wind-

en rookt

en de turqoise zee ziet

die woelt en ginds op

hoge rotsen slaat

hoe ze fronst als

ze denkt aan

de dingen die ze

niet wil onthullen

hoe ze haar haar

achteloos schikt als

dat zich allemaal voltrekt

en niet half begrijpt

hoe onbereikbaar haar

alledaagsheid is

5.

eten ze vast en zeker

linzen in meganissi

in hun huizen op de rotsen

boven de zee in de winter

als het grijs barsten slaat

in de kleuren en het water

van de zee maar woelt

en dwingt en toch niets

vermag

6.
de voeten in het zand

naar dieper weg gezogen

als je in branding staat gebogen

net was het nog strand

7.

de nacht in juli

met de vage maan

als licht om in te wonen

zo stil

-zo zonder wind-

of bruuskerende elementen

ik wist niet meer

zo’n nacht waarin

de slapenden onbewust

en diep verborgen in dromen

spreken

zo stil-zo zonder

woord

dat dat bestond, zo’n nacht

ik wist niet meer.

8.

als in maastricht de mot in vlagen valt

en de kater zich krachtig samenbalt

in hoofdpijn die doet denken

aan studententijd

en slechts de sint servaas soelaas biedt

en ik dwaal in doelen

die niemand ziet

in een boezem van opgekropte treurigheid

en nergens troost, maar nergens spijt-

dan stroomt de maas nog altijd naar

het noordwesten

en drinkt de oude man

nog steeds zijn bier

want het is altijd maar het beste

om schuldgevoel

te lozen in een snelle biecht

waarmee hij niet de priesters

niet de mensen

maar slechts zichzelf bedriegt

en de mot zal blijven vallen

in strepen

op het aloude maastricht

9.

waar alles lui schuifelend

schoonheid bewerkt.

tijdgerijpt grijs, in verschoten bloei.

in ouderdom zwenkend

naar mahler of schiele

of klimt of kokoschka

of maar zo een paleis.

de wiener melange

in een koffiehuis keurend

met een krant in de hand

als verwijzing naar toen.

men droomt in die stad,

ze dromen naar elders

naar een land in de tijd,

niet een land dat bestaat

en ze mengen dat land

met de verf van dit wenen

en ontdekken geschrokken

dat alles vergaat.

10.

Zoals het eiland droogde

In zilver zonlicht dat licht sprenkelde

Over altijd wiegende halmen

En stengels en struiken

En zoals de duinenrij in licht-groengeel

Flirtte met het zachte blauw

Van de wolkbeschreven lucht

Zoals dat eiland van konijnen en fazanten

En duizend vogelsoorten Vivaldi werd

Toen de wind in de duinen zonk

En verdween in een van storm bijtrekkende zee

Zoals het weken Wagner was geweest, het eiland,

Toen de schippers uit de kust geranseld werden

Door de kolkende watermassa die

Al zoveel levens had genomen,

Zoveel schepen had gebroken,

Zoveel strand had weggevreten

En het eiland zelfs een dorp ontnomen

Zoals het eiland omsloeg van een requiem

Grijs en somber in striemende storm

In een zee van licht die heel allegro

Uit de dood verrees

Zo sloeg mijn leven om

Toen jij er binnengleed.

11.

jouw lichaam is de zee

en ik-

ik ben een vis

die doet

alsof je water

geen levensadem

is

Advertenties

Een gedachte over “11 reisteksten om alvast in vakantiestemming te komen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s