Columbine in de Ridderhof

Vanochtend belde Man Bijt Hond. Ze vroegen of ik mee wilde werken aan een reportage over Alphen aan den Rijn. Als dichter van de stad. Nu ben ik geen stadsdichter en heb ook geen ambities in die richting, bovendien is er helemaal geen stadsdichter in Alphen, maar ik heb wel een dichtbundel over Alphen aan den Rijn geschreven en zo kwam Man Bijt Hond bij me. Ze vroegen me een gedicht te maken. Dat heb ik gedaan. En hier is het. (Vind het nu we wat verder van de gebeurtenis af zitten wat passender om een gedicht te publiceren.

Columbine in de Ridderhof

Hij heeft alle woorden van troost weggeschoten,
die ene soldaat van de zelfhaat.
Op een onschuldige zaterdagmorgen
toen mensen als lammeren langs winkels gingen,
licht in het hoofd van de voorjaarszon,
en voor niets op hun hoede
toen het bloedbad begon.

Die ene soldaat met de dood in zijn kielzog
en zijn wapens van zelfhaat
die een stad zonder argwaan
beroofde van hoop troost en gewichtloos gepraat
Vanaf die zaterdag zal ze bloedakker heten.

Niemand zal de dag vergeten
dat ze tot vervulling kwamen
met machinegeweerschoten,
de macabere dromen
van die soldaat onder de eenzamen.

Advertenties

Een gedachte over “Columbine in de Ridderhof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s