Ode aan een Friezin

Gisterenmiddag hebben we afscheid genomen van Grietje. De plechtigheid maakte diepe indruk. Maar zoals ik al eerder schreef, Grietje was een groot mens. En dat schrijf je niet over iedereen. Om niet alles nog eens opnieuw te schrijven in een uitdijende biografie, heb ik een aantal regels geschreven die de dag van gisteren in mijn herinnering prenten. Het voelt allemaal heel absurd dat ze er niet meer is. Ongelooflijk raar dat deze afgetrainde karateka met zoveel energie niet meer leeft. Raar. Heel raar.

bedolven

we hebben je onder bloemen bedolven.

we hebben je leven

in verhalen

in foto’s

in tranen opgenomen,

uitgedragen en terug proberen te nemen

zodat je even binnen kwam

je had verdorie toch

wel even binnen kunnen komen

maar je lag daar maar

onder de bloemen

onder de verhalen

onder de foto’s

onder de tranen

maar jij lag daar maar

helemaal niet meer je naam te zijn

evaluatie

hadden we je afscheid

maar even kunnen bespreken

achteraf aan de wijn

dat het zo mooi was,

zo muzikaal, met zulke goede sprekers

en dat het met de liefde begon

en met de liefde eindigde

in een mantra van Afrikaans-Friese invloeden

ik heb geluisterd naar je man die je liefde verklaarde,

die liefde van bijzonder gewoon,

die liefde die, zo weten we nu,

tegen ijs, steen, vuur en brallende oceanen bestand was,

er door heen ging en pas toen openbarstte

ik zou je hebben gezegd dat je over die liefde

veel te bescheiden hebt gesproken

maar er viel niets meer  te bespreken

we konden naar fragmenten uit je leven kijken

naar foto’s die nooit gemaakt waren

om met herinneringspijn bekeken te worden

 

 

waar ben je nu?

en nu? waar ben je nu?

kan je al lampen uitdoen,

telefoons en radio’s laten storen,

voor het licht uitreizen,

de wetten van de quantummechanica doorgronden,

de randen van het heelal verkennen?

kan je ons al zien

en zie je ons hetzelfde

of zie je ons van 40 kanten tegelijk?

heb je ons vanmiddag gehoord

met andere oren,

gezien met andere ogen?

ben je energie geworden?

iets dat kan binnentreden in onze stilte,

in ons geluid?

kan je in onze dromen verschijnen,

met sjamanen dansen,

ga je op ons wachten?

(wil je er dan zijn als we sterven

en we daar komen waar jij al bent?

wil je ons dan ontvangen met verhalen en muziek?)

ben je in een hof met bomen

gemaakt van edelstenen

of ben je afgelopen? in ruste?

onttrokken aan het leven?

dood?

cynisme

het is me van een cynisme.

stof was je en tot stof zal je wederkeren

alsof het er niet doet

dat je zo van leven hield

alsof je nooit las, cultuur beschermde,

als een derwisj danste

we zijn als windvlagen die komen en gaan

op het wad

als woorden ook die zich

tijdelijk oprekken in een zin

en bij een komma ten ondergaan

heeft ons geheugen ons bedrogen?

heb je echt geleefd of niet?

het is van een cynisme

en dat is opgedroogd verdriet.

Advertenties

6 gedachtes over “Ode aan een Friezin

  1. Ik ben diep geschokt! Ik hoorde vandaag pas dat een heel bijzonder mens is overleden. Ik ken Grietje via het Binnen-Buiten project van N.S., en heb het geluk gehad om met haar diensten te draaien. Wij hebben bijzondere en diepzinnige gesprekken gehad. Er kwam zoveel warmte, oprechtheid en gedrevenheid uit haar, dat zij een bijzondere indruk op mij heeft achter gelaten.Ik zal haar daarom nooit vergeten! Ondanks dat ik haar niet veel zag, ga ik Grietje echt missen!
    Heel veel sterkte voor diegene die haar lief hebben.

  2. Denkend dat je me mooie muziek wilde aanraden val ik in deze kennismaking met Grietje, die er niet meer is. Dat je veel van haar hield wist ik, je verdriet hierboven zo prachtig beschreven is invoelbaar en brengt mij tranen in de ogen.
    Je bent zo sterk als je zo recht vanuit je hart schrijft.

    Wat verschrikkelijk verdrietig dat dit mooie vrouwmens zo veel te jong gestorven is. Ik denk soms dat de mooiste mensen het eerst ‘dood mogen’, dat kwam nu ook weer bij me op.
    Voor de mensen die van haar houden is het een vreselijke schok en het definitieve van de dood is iets waar je maar heel langzaam mee kunt gaan leren leven.
    Veel liefs en sterkte,
    Els

  3. Hallo Bert,
    Dank je wel dat je je verhaal over Grietje wilde delen. Het heeft me enorm geraakt! Ik geloof in de kracht van de ontmoeting tussen mensen.Deze ontmoeting gaat nooit meer over Bert. Ze zal zich in allerlei vomen weer laten “zien”
    Zo krachtig,liefdevol en positief. Mooi dat je haar heb gekend, en heb herkend.
    Premaka.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s