Is er dan al een vorige roman? (Hoe je als schrijver onbekend kan blijven…)

Het is bijna kerst, de sneeuw ligt dik rondom mijn huis en eindelijk ben ik dan begonnen aan mijn nieuwe roman. Is er dan al een vorige roman? Per slot van rekening verschijn ik maar zelden in de literaire rubrieken van tijdschriften en kunstbladen. En dat terwijl ik tussen 1990 en 2005 zo’n beetje alle kranten heb aangeschreven met mijn columns. Bijna was de Spits met me in zee gegaan.

Maar bijna is niet helemaal, en zeker niet voor een schrijver die zijn naam wil vestigen, want van de pen wenst te leven. En wel zo van de pen wenst te leven, dat hij in romantische huizen en villa’s aan zeezomen, bosranden en in de bergen ongebreideld door kan werken aan een oeuvre dat tenslotte tot de Nobelprijs moet leiden. Nou ja, bij wijze van spreken. Prettige verkoopcijfers zouden ook al goed zijn.

Bijna is niet genoeg. Ik was bijna columnist van de Spits, werd bijna gepubliceerd in een belangwekkend literair tijdschrift en bijna was mijn roman ‘De schaakstenen van Andalusië’ uitgegeven door uitgeverij de Wereldbibliotheek. En bijna had ik met mijn boek ‘Goeroegetwitter’ bij De Wereld Draait Door gezeten. Het scheelde een haartje, en dat lag aan de politiek. Dat had de oplagecijfers drastisch kunnen verhogen. Maar het gebeurde niet.

Als schrijver doe ik precies wat ik als schrijver moet doen: lijden. Ik val iedere keer net buiten de boot. Daar ben ik allang niet meer droevig over. Het is niet zielig, het is wat het is, het is allemaal net niet goed genoeg, en het is belangrijk om dat te onderkennen.

‘Officier uit Heveadorp’ heet mijn vierde wat langere verhaal. Dat is voorlopig het enige dat ik erover vertel. Het is mij slecht bekomen om als ik een verhaal schrijf, iets over dat verhaal te vertellen. Dat loopt altijd verkeerd af. Dat doen we dus maar niet meer. Hoewel ik nu ook weer niet al te chique moet doen.

Want lees ik terug wat ik de afgelopen jaren had willen publiceren, dan breekt het zweet me uit. Aardig geschreven, hoor, daar niet van, maar niet meer dan dat.  Breinkramp krijg ik ervan. Nee, nee, ik ga dat niet allemaal laten lezen. Dat is niet goed, dat is niet goed.

Het uitzicht vanuit mijn huis tijdens het leven in een kerstkaart in Alphen aan den Rijn

Advertenties

2 gedachtes over “Is er dan al een vorige roman? (Hoe je als schrijver onbekend kan blijven…)

  1. Kop op Bert. Niet egotreuren.
    Dat past zeker niet bij ons gezamenlijke deel van jouw roots.
    De kop der veur en gaan met nummer vier over die officier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s