Bert is jarig en ziet Tosca in Gent…

Vrijdag reden wij via Zeeland naar Gent om ’s avonds de opera Tosca te zien. Omdat ik maandag 4 oktober jarig ben, had ik de wens om weer eens een Puccini-opera te zien. De laatste keer dat we dit geluk hadden was tijdens onze Australiëreis op 9 januari 2009. Toen draaide Madame Butterfly in the Sydney Opera House. Een buitenkansje dat we benutten. Toen we -bij toeval- zagen dat Tosca in Gent draaide, hoefden we niet lang na te denken. We boekten een kamer in het sfeervolle hotel Astoria en spoedden ons naar Het Kapitole. Er zijn slechtere manieren om te vieren dat je 51 wordt.

Net als in de Italiaanse kookkunst, ben ik in Puccini ingewijd door Toscaanse vrouwen. Dat zal in het midden van de jaren negentig zijn geweest, toen ik een reis langs Siena en Florence maakte. Omdat ik toen weer vrijgezel was, maakte ik gemakkelijk contact met de vrouwen uit de regio. Aan de maaltijd sprak ik met hen over poëzie, kunst en…opera.

Thuis in Nederland kreeg ik een cassettetape toegestuurd met Puccini-highlights. Dat was slim, want ik hield eigenlijk niet zo van opera. Met name al die tussenstukken met schreeuwende mannen en krijsende vrouwen (zo beleefde ik dat toen) vermoeiden mij. Maar de highlights mochten er zijn, en pasten erg bij solistische schrijfavonden met chianti.

Bianca, mijn vriendin, had me geen groter plezier kunnen doen dan me voor mijn verjaardag mee uit te nemen naar Tosca. De rol van Floria Tosca werd uitgevoerd door Maria Panova, en deze in Frankrijk woonachtige Bulgaarse bracht het er goed van af. In recensies werd haar stem te iel gevonden voor het geweld dat ondermeer in het vermaarde fragment ‘Vissi d’arte’ op je afkomt. Dat viel erg mee; Panova kreeg een staande ovatie voor haar interpretatie, en naar mijn mening terecht. (Voor een Callasfragment van Vissi d’arte: http://www.dailymotion.com/video/xlvud_maria-callas-puccini-vissi-darte_music)

Tosca is, net als Madame Butterfly, geen vrolijk verhaal. Ze is verliefd op de schilder Cavaradossi, en hij op haar. Maar de schilder helpt een gevluchte gevangene onderduiken, en dat loopt verkeerd af. Hij wordt in verband hiermee gevangen genomen, gemarteld en ter dood veroordeeld door de villeine politiecommissaris Scarpia, die veel voelt voor een seksuele affaire met Tosca. Het eindigt ermee dat ze hem van zijn leven berooft.

Scarpia heeft haar wijsgemaakt dat er geen echte kogels zitten in de pistolen van de soldaten die Cavaradossi zullen executeren. Ze regelt een vrijgeleide voor de schilder en vertelt hem dat hij net moet doen of hij dood is na de executie met losse flodders.

Als hij blijft liggen na de executie, komt ze naar hem toe en roept blij dat hij nu kan opstaan. Dat doet hij niet, want hij blijkt wel degelijk met echte kogels te zijn doodgeschoten. En Tosca pleegt wanhopig zelfmoord.

Het feit dat de opera in Gent draaide, maakte Tosca voor mij alleen maar groter. Gent behoort al jaren tot mijn favoriete Europese steden. Ik was er al zo’n tien keer en probeer er jaarlijks toch wel een paar dagen te zijn. Nergens anders zijn de middeleeuwen zo zichzelf gebleven als in Gent. Hoewel er veel medieval spots zijn in Europa, zijn de meesten bedorven door het toerisme. Gent kent toerisme, maar is er niet door bedorven.

Tosca zien in Gent was dan ook een geweldig fijn verjaardagscadeau.

Advertenties

Een gedachte over “Bert is jarig en ziet Tosca in Gent…

  1. Bert,
    wat leuk om te zien dat er mensen zijn die genieten van het leven.
    Graag wens ik je een gezellig verjaar-dag en nog vele gelukkige jaren daarna.
    Mari Trini Ramos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s