Met de tijdmachine naar de oudheid? (Tentoonstelling Hermitage)

Ik kan er een eigenaardig genoegen in scheppen om voor mijn boekenkast te gaan staan, de titels langs te lopen en me dan proberen te herinneren wanneer ik het boek kocht, onder welke omstandigheden en wat het toen met me deed. Op die manier wordt je boekenverzameling een spiegel van je verleden. Eén van de boeken die mij geweldig heeft bezig gehouden, misschien wel een jaar van mijn leven, is de Alexander-trilogie van de Italiaanse schrijver Valerio Massimo Manfredi. Alleen om zo’n naam zou je hem al willen lezen. Manfredi is een historicus en daarom is zijn werk over Alexander de Grote ook zo voortreffelijk. Hij heeft meer boeken geschreven, maar dit boek is voor mij zijn absolute topper. En dat is leuk, want er komt een tentoonstelling over Alexander in het Hermitage. En Erwin Olaf heeft hier  iets mee te maken.

Je kunt reizen door het heden. Dan neem je een vliegtuig, je rijdt met de auto of je gaat te voet door onherbergzame gebieden. Ook lezend kun je reizen, niet alleen door ruimte maar ook door tijd. Een boek van Manfredi werpt je terug in de tijd, zoals de tijdmachine van professor Barabas uit Suske en Wiske je terugwierp.

‘Alexander’ bestaat uit drie delen, elk met een eigen naam. De trilogie is een reisgids door de oudheid. Alexander was een Macedonische veroveraar en bezocht elke uithoek van de toenmalige beschaafde wereld. De beschrijvingen zijn filmisch en je hebt niet veel fantasie nodig om de beelden scherp voor je geestesoog te krijgen.

Grootheden als Diogenes en Aristoteles passeren de revu, levensecht beschreven met veel kennis van zaken. Het leger van Alexander reisde overal naar toe en Manfredi volgt hem tot in every inch van zijn veldtochten, van Macedonië via Egypte en Perzië naar India. Met name de oorlogen met de Perzen staan centraal, en op dit punt is het boek moeiteloos te vergelijken met de Ilias van Homerus, ‘Oorlog en Vrede’ van Tolstoj en ‘For whom the bell tolls’ van Ernest Hemingway.

Je moet er iets mee hebben, met zo’n groot epos over oorlog. Maar bij Manfredi is het meer dan oorlog alleen. Meeslepende liefdesaffaires, moord en doodslag, prachtige vriendschappen en de voor elke periode kenmerkende orgies laten zien hoe het leven van zo’n koning in de oudheid er uit zag.

Je hoeft niet van geschiedenis te houden om geboeid te worden door Alexander. Je moet er een open mind voor hebben, en de drive om verder te kijken dan je eigen tijd en achtertuin. Als je hier voor open staat, dan kun je vanaf 18 september a.s. naar het Amsterdamse Hermitage. Daar is namelijk de tentoonstelling:  De onsterfelijke Alexander de Grote. De mythe, de werkelijkheid, zijn reis, zijn erfenis.

(Zie ook http://www.hermitage.nl/nl/)


Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s