Annette Malherbe schittert in Zomergasten; ondanks Jelle deze keer

‘Een mooi woord om naar toe te lopen’ zei Annette Malherbe gisteren over Santiago de Compostella. Iemand die zulke poëzie uit, moet je vooral willen volgen in een gesprek. Het ergste dat je als interviewer kan overkomen, is dat iemand die knapt van de potentie en interessante zienswijzen door jou niet helemaal tot haar recht komt. Het overkwam Jelle Brandt Corstius van ‘Zomergasten’ gisteren verschillende malen. Trouw prees hem ooit vanwege zijn onderkoelde, laconieke interviewstijl. Die werkte gisteren tegen hem.

In datzelfde Trouw-interview gaf hij aan ‘niet defaitistisch’ te zijn, maar wel een pessimistische levensinstelling te hebben. Dat leidde gisteren tot teveel gesloten vragen van zijn kant. Als we Malherbe vergelijken met een stromende rivier, dan was Jelle te vaak een stuwdam onderweg. En dat is jammer. Want hij heeft laten zien dat hij goed kan zijn in zijn vak. Daarom een kritisch verhaal, meer voor hem dan over hem.

Gesloten vragen. En daarmee dan op zoek naar de diepgang. Misschien is hij daarmee getypeerd. Niets mis mee, maar gisterenavond werd het storend. Hij was niet zozeer op zoek naar Malherbe’s roerselen, als wel naar bevestiging van zijn eigen wereldbeeld, zo leek het. De actrice leek vooral zin te hebben in een toffe avond met mooie fragmenten. Jelle slaagde er niet in dat uit te diepen. In zijn drang naar diepgang miste hij juist de wegen naar daar waar Malherbe diepzinnig wordt.

Naar aanleiding van vrij vrolijke fragmenten probeerde de Zomergasten-presentator het gesprek steeds een psychoanalytisch tintje te geven, en het dichter te brengen bij zijn pessimistische levensopvatting. Malherbes aanstekelijke lach leek hem te bevriezen, waardoor hij er erg stijfjes uit begon te zien.

Voorbeelden te over.

(1)  Hij probeerde het gesprek een paar keer te brengen op haar depressie. Dat lukte niet, maar hij bleef doordrammen waardoor het irritant werd.

(2)   Toen het over feesten ging, probeerde hij het onderwerp zwaarder te maken en vroeg hij haar of ze wel eens naar een begrafenis ging.

(3)  Haar fragmenten over eten lieten mooie dingen zien. Hoe je een ruzie bijlegt door het bakken van een eitje voor iemand. Jelle kon het niet nalaten om het vervolgens te hebben over troost-eten, en later kwam ook boulimia langs. Zo maak je van iets lekkers nog een ziekte.

(4)  Malherbe was dol op dansen en wilde daar uitbundig over praten. Hier lag een uitgelezen mogelijkheid om iets over onze stijve Nederlandse cultuur te vertellen. De actrice zat in de startblokken. Haar grappige anekdotes over de Nederlandse man, die vrouwen beetpakken of ze theedoeken zijn, ontgingen de interviewer echter. Hij ging er althans niet op in.

(5)   Toen ze vertelde dat ze zich opgelaten voelde toen ze voor het eerst met andere mensen naar een seksueel getinte film keek, was dat duidelijk en helder. Iedereen kan zich dat voorstellen. Je zit met een groep mensen en er komt seks op de buis. Jelle wilde echter graag dat ze zich schuldig tegenover haar ouders of God had gevoeld, en stelde daar de zoveelste gesloten vraag over. En steeds luidde het antwoord ‘nee’.

Het ergste was zijn suggestie dat zij er niet over wilde praten. ‘Praat er nou maar gewoon over’ deed hij, terwijl ze meerdere malen aangaf daar geen enkele moeite mee te hebben.

Mist Brandt Corstius de kwaliteiten om een goed interviewer te zijn? Welnee. Hij heeft veel in huis. Er was gisteren echter maar één mooi moment van zijn kant, al moet ik zeggen dat hij daar erg geholpen werd door de rijke innerlijke wereld van Annette Malherbe met haar sprankelende ogen en onbevangen persoonlijkheid. Toen hij haar vroeg hoe ze Alex had leren kennen, en hoe het zat met die liefdesbrief die hij haar had geschreven, bloosde ze en gebeurde er eindelijk iets moois door hem. Daarvoor had zij de avond al een zekere schoonheid gegeven.

Eén zo’n moment op een avond is te weinig. De neiging om de psychoanalyticus uit te hangen komt meer voor bij presentatoren van Zomergasten. Dit moet iets te maken hebben met de eindredacteur Peter van Ingen, die er in al die jaren niet in is geslaagd een interviewer te zoeken die de gasten werkelijk tot hun recht te laten komen. En ja, dan gaat de pers zeuren.

De neiging om spijkers op laag water te zoeken zie je overigens terug bij heel journalistiek Nederland. Het irriteert. Als er iets is, dan moet je toeslaan als journalist. Is er niets, hou dan op met problemen te scheppen waar ze niet zijn. Ik hoop dat Jelle dat gaat begrijpen. Wie bevestiging wil zien van zijn wereldbeeld, doet anderen te kort. En maakt oninteressante interviews.

Jammer, Jelle. Gemiste kans. Want je had één van de beste actrices onder handen. Eentje met inhoud bovendien.

PS. Bert Overbeek is trainer, coach en mediator van Pitcher Support. Hij schreef de boeken ‘ Heerlijk, de werkvloer op!’  en ‘ Goeroegetwitter’. Informatie via pitcher.support@hetnet.nl

(De foto bij dit artikel is mogelijk niet rechtenvrij. Mocht dit zo zijn, meldt u het dan bij bert_overbeek@hotmail.com, dan verwijderen wij de foto. Ook zijn wij bereid reclame te maken voor de fotograaf.)

Advertenties

7 gedachtes over “Annette Malherbe schittert in Zomergasten; ondanks Jelle deze keer

  1. Geheel oneens. We zijn niet allemaal denkers. Anette viel nogal door de mand; een setje incoherente losse flodders en zelfs inconsistenties. Niks van te maken, maar dat weet je niet altijd van tevoren, zeker niet bij iemand die zo geweldig acteert (en nog lekker zingt ook). Misschien krijgen we ooit nog een hilarische film over een leeghoofd met een gezwel-fascinatie. Haar man heeft zijn muze in huis.

  2. Het ligt wat mij betreft aan de interviewer als zo’n avond incoherent is. De VPRO heeft de selectie zelf in een volgorde gezet en het is ze niet gelukt dat gestroomlijnd te doen.
    De schoonheid van een paar losse flodders moest te snel in een psychoanalytisch keurslijf worden gegoten. Dat is jammer en een typische eigenschap van de psychoanalyse. Achter alles moet een verdrietig probleem schuil gaan; dat is het keurslijf. En dat is behalve beroepsdeformatie gisterenavond de reden waarom het mislukte. Annette is voor mij niet door de mand gevallen. Integendeel.

  3. Helemaal mee eens…

    Ik vond ’t zelfs tenenkrommend, dit gesprek.

    Ik zie al veel te weinig interessante, talentrijke energieke en vrolijke vrouwen van boven de (pakweg) 40 op tv, en het is eeuwig zonde dat de interviewer denkt haar te moeten leiden.

    De eerdere afleveringen waren wat mij betreft geslaagd doordat Jelle

  4. Ja, het was echt zo dat Jelle en Annet over andere dingen wilden praten: Annet had ook zin om over seks te praten: ze vertelde dat haar man Alex weliswaar niet kon leiden bij het dansen… Maar hij danst wel voor mij… (daar had ik wel iets meer over willen horen). Drummen vindt ze stoer en geil. Ja, het woord geil laat ze een paar keer vallen. Interessant om op door te gaan, lijkt me. Maar zelfs na Annets dampende versie van Why don’t we do it in the road? van de Beatles, wil Jelle weten waarom Annet dít wel, en niet iets uit Gooische Vrouwen van zichzelf laat zien?
    Zie ook:
    http://www.overgangstergirls.nl/2010/08/annet-malherbes-sexy-side.html

  5. Annet is een gewone vrouw graag wil laten zien dat ze van hele gewone dingetjes houdt, maar soms toch wel een ietsjepietsje gek.

    Die depressie lag duidelijk nog gevoelig, hoe hard ze ook riep van niet. Ze. Dat had Brandt Corstius wel vrij goed door vond ik. Mensen die in haar een vrolijke vrouw zien kijken gewoon niet goed genoeg.

    Daarnaast leek mij haar doodgewone maar voor mij morbide voorkeur voor abcessen en het uitknijpen van puisten (“dat is toch héérlijk?”) wel een interessant gegeven om op door te vragen, want wat zit daar in godsnaam achter?

    Verder vond ik de Everest-fascinatie wel interessant. Uitermate gepassioneerd en zeer gedetailleerd over zoiets vertellen, zonder in de verste verte de ambitie te koesteren iets in die richting te ondernemen of zich ook maar enigszins een voorstelling kunnen maken van het fysieke lijden. Hoe kan dat?

    Nee, na ieder filmpje kwam er iets van “Dat is toch prachtig?” of “Gewéldig toch?” en sleepte het gesprek zich alweer richting het volgende filmpje.

    Doodgewoon en dus dodelijk saai.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s