Hartritmestoornissen (deel 2)

Vorige week  (onderaan staat waar) schreef ik al over hartritmestoornissen (HRS).  Ik had de hoop er van af te zijn, maar op de ochtend van Hemelvaartsdag werd ik wakker en had ik er weer één. Sindsdien slik ik weer Tambocor, 100 milligram per dag en het gaat mede daardoor eigenlijk uitstekend. Je zou zeggen: dat pilletje slikken, en klaar. Maar zo zit ik niet in elkaar. Om anderen een handje te helpen die HRS hebben, nog een keer over dit onderwerp.

Mijn doel is om die pillen niet meer te slikken. Ze hebben de nodige bijwerkingen en ik ben er gewoon niet zo van, van die paardenmiddelen. Ik blijf het ongelooflijk knap vinden dat ze zo’n ding hebben kunnen uitvinden. Je moet je voorstellen dat mijn hart, als het een ferme ritmestoornis volkomen de draad kwijt is.

Het ritme is dan onregelmatig en snel. Zo’n 180 slagen per minuut, met overslagjes en tussenpauze. En dan komt dat pilletje en binnen het uur tikt het hart weer als een goedlopende klok. Dat maakt blij, dat kan ik je verzekeren. Het is altijd een beetje een paniekerig gevoel, zo’n rusteloos hart. Als het vervolgens weer in balans is, krijg je een puike stemming.

Vraag je de cardioloog naar de oorzaak, dan krijg je vaak nul op rekest. Alcohol en andere giffen worden genoemd, omdat daarmee een verband is aangetoond, maar daar blijft het bij. Uit internetfora blijkt dat huisartsen en specialisten hun klanten vooral duidelijk maken dat ze moeten leren leven met HRS. Het kan veel oorzaken hebben, maar ze zijn erg moeilijk aan te tonen.

Als je HRS hebt, zo blijkt ondermeer uit internetfora, dan wil je per sé een antwoord.  Je wilt weten wat de oorzaak is. De redenering daarachter is: als we de oorzaak maar weten, dan kunnen ze er wat aan doen, het probleem met wortel en tak uitroeien. En heb ik er nooit meer last van. Hoewel die redenering waarschijnlijk niet juist is, voedt hij mijn hoop. Want ik hoop er natuurlijk vanaf te komen.

Dus ik zoek nu verder dan specialisten gaan. Natuurlijk laat ik me ook door de cardioloog begeleiden, al is het alleen al voor de bloedonderzoeken en de filmpjes. Vanmiddag mag ik er weer heen, en eigenlijk voelt dat wel veilig. Maar ik verwacht niet veel meer dan een gesprek waarin mij wordt gevraagd hoe het nu gaat, en als ik dan uitleg dat het redelijk gaat wanneer ik mijn pillen neem, dat hij me dan aanbeveelt vooral de pillen te blijven slikken.

Maar wat wil ik dan? Dat zal ik uitleggen. Ik lees op de internetfora een reeks persoonlijke verhalen die vergelijkbaar zijn met het mijne. Ook een aantal afwijkende, maar ook een aantal dezelfde. Ik begin maar eens met te inventariseren wat ik vorige week in mijn dagboek aan bijkomende symptomen registreerde.

Vooraf even van belang: ik ben hier nogal openhartig over mijn medische toestand. Ik moet er onmiddellijk bij vertellen dat ik me meestal goed en energiek voel, 4 keer per week aan sport doe en 50 jaar ben. Ik weiger me dan ook te laten verslaan door de volgende symptomen.

‘-hartritmestoornissen bij het inslapen en ontwaken, altijd in liggende toestand (tambocor werkt goed maar niet tegen brandend maagzuur en heeft de nodige bijwerkingen); zowel versnellingen als overslagjes.

-stoppen met alcoholgebruik en stoppen van koffiegebruik helpt tijdelijk. (intolerantie ten aanzien van giffen?)

-brandend maagzuur in liggende toestand; komt niet omhoog, bij het wakker worden (zelden overdag of na het eten)

-hernia epigastrica: geboorteafwijking, gaatje in de buikwand; het gevoel van brandend maagzuur valt op de plek van de hernia te localiseren (er is een matje geplaatst)

-indigestie bij overmatig eten (het lijkt erop dat vooral melkproducten als lekkere kaasjes dit bevorderen); ’s nachts wakker worden met verteringsproblemen

-af en toe het gevoel van een lichte slokdarmverkramping, slikprobleem, moeite met boeren (incidenteel)

-’s nachts vaak droge mond (incidenteel; is al beter sinds ik stopte met roken)

-uitingen van exceem en kloofjes bij vingers en tenen (soms ontstekinkjes); al sinds vroege jeugd

Vrijwel alle symptomen (uitgezonderd hernia epigastricum) komen niet permanent voor en zijn incidenteel. Hartritmestoornissen en brandend maagzuur hebben op die momenten een effect op de nachtrust

Verder:

bloeddruk zeer goed

3-4 keer per week sport, onder meer buikspieroefeningen en hardlopen (bij overmatige inspanning heeft het hart moeite om regelmatig te worden als het in rust komt)

geen problemen bij de toiletgang

op dit moment ben ik clean: rook niet, drink niet en drink alleen decafé (is dat spul eigenlijk wel goed voor je?)

veel energie

hoge denk- en werksnelheid, veel achter de computer (kan nog wel eens wakker liggen als ik dit gedaan heb).

Nog eens: het lijkt heel wat maar het is geen constante ellende; het zijn momenten. En met tambocor neemt het enorm af. Alleen de maag gaat dan meer opspelen.

Ik tendeer bij de zelfanalyse, en na veel onderzoek op internet, naar een diagnose van verbanden met hernia epigastrica. Dit komt omdat het probleem vaak zo ontstaat:

(1)    Ik ga liggen (in slaap komen) of ik lig al (wordt wakker)

(2)    Ik voel iets ‘trekken’ ter hoogte van de hernia; voelt als brandend maagzuur. Verdwijnt als ik op tijd opsta en wat ga doen. Er volgen boeren (niet helemaal zonder moeite) en oprispingen.

(3)    Vervolgens volgt de hartritmestoornis. Soms, in een vroeg stadium,  breng ik die ineens tot stilstand door simpelweg te gaan staan.

Je moet altijd voorzichtig zijn met verbanden leggen. Maar omdat veel mensen de symptomen beschrijven op internet, heb ik de neiging om deze motorische verbanden wel te leggen. Ik heb ook erg de neiging om meer onderzoeken te ondergaan. Om te beginnen voor de hernia, misschien ook voor de maag, de gal en de lever. Er zijn zelfs mensen die minder last kregen doordat hun wervel werd rechtgezet.

Ik denk dat wij in het westen teveel afzonderlijk kijken naar lichaamsdelen. Daar bedenken we dan een pil voor en nemen het symptoom weg. De meesten zijn dan gerustgesteld. Maar ik denk dat het de wetenschap niet verder helpt als we dan stoppen.

Ik hou van een systeembenadering. Het lichaam is een systeem. Ik geloof dat je last van je hart kan krijgen, als andere organen niet lekker meer functioneren. Omdat ik vind dat in een experiment alles mogelijk moet zijn, bezoek ik ook een natuurarts. Die niet alleen het lichaam als een systeem ziet, maar ook de geest erbij betrekt.

Wie onderzoekt, moet dat goed doen.  Je weet nooit of je de oorzaak vindt. Misschien niet. Misschien is het krijgen van HRS zoiets als je been verliezen. Misschien is het onafwendbaar. En moet je er mee leren leven. En die pil blijven slikken. Maar zover ben ik nog niet. Als ik daar ben, horen jullie het.’

Oh ja, en op ‘Medisch Forum’ vind je de verhalen. Maar wees er voorzichtig mee. Lees ze niet om een diagnose te stellen. Laat dat eerst doen door de reguliere wetenschappers. Blijven die hangen in hun diagnose en pillen verstrekken, dan kan je altijd verder kijken. Op weg naar genezing. Zeker voor de jongeren onder ons de moeite waard, toch?\

(zie ook https://egobert.wordpress.com/2010/05/11/hartritmestoornissen-volkomen-ongevaarlijk-maar-waar-komen-ze-vandaan/#more-712)

Advertenties

7 gedachtes over “Hartritmestoornissen (deel 2)

  1. Dag Bert,
    Volg je op twitter en zag je verhaal over ritmestoornis, onschuldig maar lastig. Wilde je replyen, maar zag dat jij mij niet volgt. dus vandaar mijn reactie via deze weg.
    mijn exxpertise is stressmanagement en ik werk regelmatig met feedbackapparatuur voor heartratevariability (HRV). Hiermee kun je leren om de hartslagvariabiliteit te beïnvloeden. Mocht je geInteresseeerd zijn, dan lleer ik je er graag meer over. Laat maar weten. vakantie in Frankrijk zal mogelijk ook een positieve invloed hebben.
    Met vriendelijke groet,
    Gideon de Haan MSR
    mobiel 0654726746
    ook op linkedin en twitter

  2. Hi Bert,

    Mooi stukje, ben het helemaal met jouw redenatie eens!
    In het westers medisch circuit zijn wij geneigd om alleen de symptomen te bestrijden en niet de werkelijke oorzaak!

    Groeten,

    Arnold

  3. Ik schrijf deze dingen eigenlijk van me af voor anderen. Om een beetje hulp en steun te bieden in de eenzame uren van de kwaal. Wat ik aan mogelijke oorzaken vermoed voor ritmestoornissen tot nu toe zijn (kan het niet bewijzen maar daag de medici uit tot onderzoek):
    -apneu
    -hernia epigastrica en andere motorische zaken, zoals wervels
    -hyperventilatie
    -voedselintolerantie
    -gifintolerantie (alcohol, caffeine)
    -allerlei ziektes die je alleen maar kan onderzoeken door ook naar andere specialisten te gaan
    -erfelijke aanleg
    -sport
    -histaminerijk voedsel

    Er zijn er ongetwijfeld meer.

    • Dag Bert,
      Nu ik via omweggetje op jouw blog kwam zie ik pas jouw reactie op mijn bericht. Daarom pas nu reactie. Je kunt over HRV lezen op de site van heartmathbenelux.nl . hier een duidelijk verhaal dat je waarschijnlijk zal aanspreken. Ik zet de HRV vaak in bij onbegrepen klachten zoals de jouwe. Het gaat uit van autoregulatie, met behulp van feedback lichamelijke signalen zichtbaar maken (die je soms niet goed kunt waarnemen omdat je niet weet wat te waarnemen) en daarna leren reguleren. Dit blijkt in de praktijk een prima methodiek om klachten als ritmestoornis te leren begrenzen en soms ook te voorkomen. Mocht je het interessant vinden, dan ben je welkom om het een keer te leren kennen. mail of bel me dan. Al mijn gegevens staan op linkedin en mijn site.
      Met vriendelijke groet,
      Gideon.

  4. Net bij de cardioloog. Echo en filmpje. Alles okay. Mag Tambocor niet alleen als permanent medicijn slikken. Kan tot kamerfirbrilaties leiden met dodelijke afloop. Moet er een betablokker bij nemen bij permanent gebruik. Bij incidenteel gebruik Tambocor geen probleem.
    Ga toch proberen te stoppen. Belangrijk daarbij is dat de stoornis uitblijft. Cardioloog, aardige rustige man die de tijd nam om dingen uit te leggen, gelooft niet in ‘motorische verklaringen’. Een prikkel kan van buiten het hart komen, maar dan moet dat zichtbaar worden op de echo. Een verband met hernia epigastrica sluit hij eigenlijk uit. Ik neem hem serieus maar ben nog niet zover dat ik het uitsluit.
    Misschien is het uiteindelijk wel een neurologisch probleem dat we nog niet kennen. Volgens de specialist wordt de HRS veroorzaakt door prikkelgeleiding in het hart zelf. Maar de vraag is vervolgens: waardoor wordt die geleiding geregeld? Er moet toch een reden voor zijn waarom de synus- en AV-knoop ineens zo gek gaan doen.
    Ik blijf waarnemen in mijn lichaam en zet nu even de medicatie stop om te kijken of ik het red. Dat kan, want de kwaal is ongevaarlijk.

  5. Ik kan het niet helpen toch even te reageren. IK heb sinds een twee maanden hartritme stoornissen en ben er nu achter wat hier de oorzaak van is. MAAGZUUR. In je slokdarm loopt een centrale zenuw die ook verantwoordelijk is voor je hartritme. (Vagus) Als hier maagzuur bij komt gaat het mis. Nu had ik Nexium meegekregen vanuit het ziekehuis en had nooit het idee dat er maagzuur omhoog kwam. Nu met pantoprazol gaat het goed. Geen hartritme stoornissen meer. Ik slikte betablokkers om mijn hart rustig te krijgen.

    Daar ga ik dus nu mee stoppen.

    Mischien kun je er wat mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s