Veel vrouwen hebben wel iets met klussers

Het wemelt in ons land van de doeners. Nu weet ik niet zeker of het een specifiek Nederlands fenomeen is, maar het zou maar zo kunnen. Iedere zaterdagochtend word ik  tijdens het uitslapen wel gewekt door een of andere klusser, die iets staat te zagen of schaven. Kent u dat machinale geluid dat je met zoveel onbarmhartigheid uit je slaap snierpt?

Bij mij roept het moordneigingen op. Weer zo’n man die de huwelijkse benauwdheid ontvlucht onder het mom van nuttig bezig zijn. Hoeft ie tenminste niet te beleven wat zich daar afspeelt. Een ander gaat vissen lastig vallen met zijn hengel. En maar zelfgenoegzaam wezen!

Al van jongs af aan hebben deze doeners die geen zee te hoog gaat om ergens een klus te kunnen klaren, mij tegengestaan. Ik geef toe dat dat ook aan mij ligt. Ik was al niet bijzonder handig als kind. Zelfs veters knopen op de kleuterschool lukte nauwelijks. Toen ik mij op het pad van het klussen wilde begeven, stond er altijd wel een man in de buurt die ten koste van mij wilde laten zien hoe goed hij kon klussen. De grappen en ongevraagde adviezen waren niet van de lucht.

Mijn vader was ook al niet erg stimulerend in dit soort zaken. Hij was destijds niet bepaald een opvliegerig type. Alleen sloegen de vlammen hem uit als het gras moest worden gemaaid of als de tent moest worden opgezet. Ik besloot hem ooit in mijn grootmoedigheid een helpende hand te bieden op een Zwitserse camping.

‘Pak die stok eens’ zei hij dan.

Ik keek in een woud van tentstokken.

‘Welke stok?’

Hij wees ongeduldig in de richting van het stokkenwoud.

‘Die stok daar’

Ik pakte natuurlijk de verkeerde stok en werd weggestuurd.

‘Zo heb ik ook niets aan je’

En de vrouwen, moedigden die me dan misschien aan? Ach, ze waren milder. Opbeurend zeiden ze dat ik ‘waarschijnlijk weer andere kwaliteiten’ had. Wel verslapte hun aandacht, en soms eindigde er een beginnende romance door. Veel vrouwen hebben wel iets met klussers. Sommigen maken de vergissing er mee te trouwen en worden ongelukkig, omdat je met hem ‘niet over zijn gevoel kan praten’.

Daar heb ik op mijn beurt dan weer weinig medelijden mee. Je kunt niet alles hebben, dames. Een klusser die over zijn gevoel praat, ik ken er welgeteld één. Hij is inmiddels bij zijn zevende partner, omdat de dames hem gewoon wegversieren uit zijn relatie.

Tegenwoordig word ik zelf ook een doener genoemd. Dat komt doordat ik graag werk, toneel speel en schrijf. Hierdoor lijkt het alsof ik altijd maar bezig ben; net als die klussers.

‘De één klust; de ander schrijft’ zeggen ze dan.

Ik laat het maar zo.

(Dit artikel werd eerder gepubliceerd in 2006)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s