Sleep een ander niet mee in jouw levensbeschouwing!

Vrijwel alle grote wijsgeren en religieuze opperhoofden preken bescheidenheid. Daarbij geven zij vrijwel altijd de voorkeur aan luisteren boven het spreken. Waarschijnlijk kenden zij de valkuilen die in wijsheid verscholen liggen. Zoals goeroegedrag. Domineesgedrag mag je ook zeggen. Wanneer mensen in een levensbeschouwelijke ontwikkeling raken, hebben ze vaak de neiging om anderen daarin mee te nemen. Of ze nu bekeerd worden tot Christus, Boeddha of Osho, altijd willen ze iemand naar die wereld meenemen. En dat gaat gepaard met goeroegedrag. Men gaat dan ongevraagd adviezen geven. Of je er gewoon  van overtuigen dat dit absoluut ook iets voor jou is.

Het is allemaal goed bedoeld, maar het is minder sympathiek dan het lijkt. Nu men in de absolute waarheid is opgenomen, geldt de gesprekspartner alleen nog als afzetgebied. Daarbij wordt vaak slecht gekeken naar de dingen die die ander heeft doorlopen en doorgemaakt. En als daar al wat informatie over losraakt, dan wordt ze nauwelijks serieus genomen.

Zo ben ik zelf in 1978 in de Heer geraakt en er in 1993 weer uitgevallen, maar leg die 15 jaar maar eens uit aan een gedreven christen. Ik ben er ook altijd wat terughoudend in, wil de ander niet voor het hoofd stoten. Later zwierf ik enige tijd door de filosofieën van het oosten. Het ging van Krishnamurti via de Dalai Lama en Confucius naar Lao Tse. Kom ik nu iemand tegen die met dat oosten bezig is, dan heeft men bijna altijd voor het leraarschap gekozen. Tegen niet eens zo lage tarieven kan je een consult doen en luisteren naar de almachtige wijsheid van de omgeturnde westerling die kwistig citeert uit het werk van Sri Huppeldepup of Sri Karmikoekie.

Het gaat om een houding. De houding van leraar. Die is maar al te vaak aanmatigend. Door je zo op te stellen reduceer je de ander automatisch tot leerling. En ik denk wel eens dat het daar allemaal precies om te doen is.

‘Joh, laat alles eens los’ zeggen ze dan tegen je, terwijl ze zelf zo vast zitten als een huis. Het wordt ook een beetje verschijnsel: iedereen wil leraar zijn. Als een soort geestelijk leidsman of –vrouw gaat men rond.

Hier is volgens mij veel mis mee. Mijn grootvader was een uitermate wijs man, maar hij bleef er bescheiden onder. Omdat hij nooit zeker wist wie hij voor zich had. Misschien was de ander wel drie stadia verder. En dan stond je daar leraar te spelen. Genant.

Zelf heb ik vandaag een besluit genomen. Ik wil mij door iedereen laten leren. Iedereen mag een uurtje goeroe zijn. Maar de goeroe betaalt mij. Want een goede leerling, waar vindt men die tegenwoordig. Nou?

Advertenties

Een gedachte over “Sleep een ander niet mee in jouw levensbeschouwing!

  1. Ik vind jouw uitgangspunt erg goed. Iedereen is je leraar. Iedereen heeft wel iets voor je als je bereid bent om te luisteren, te voelen en te kijken. Of iemand nu zogenaamd wijs of eenvoudig is.
    Van mensen die hun vak maken van het leraarschap kun je wellicht kunstjes leren, maar die hou je nooit vol. Bij je zelf blijven en (positief kritisch) open staan voor anderen is een weg rust geeft, inzicht en verwerking daarvan op een manier die bij je past.
    Succes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s