Chill with Rachmaninow

rachmaninowVandaag kwam de herfst het land in. Met van dat pokdalige grijze regenweer dat een winter lang op ons zal vallen. Tijd voor verstilling dus. Voor kaarsen, open haarden en het opfleuren van de binnenwereld. Nog maar een maand en ze zijn er weer, de zwarte kraters van het jaar zoals de dichter Achterberg ze noemde. Tijd voor klassieke muziek. Niet gelijk afhaken, nu. Ik weet dat klassieke muziek een stoffig imago heeft, muziek van oude trutten, maar blijf nog even bij me. Misschien komt er iets moois in je leven. Weet jij veel.

De komende winter, ook nog eens een crisiswinter, kan een mooie periode zijn om eens kennis te maken met de muziek van Bach, Rachmaninow, Mozart en Schubert. Dat zou nu pas echt eens een verandering zijn voor de aan slushy popmuziek verslaafde 21e eeuwer. De hele zomer stapelde zich festival op festival, met de bekende rockdreunen die hele woonwijken, wat zeg ik: hele steden, gegijzeld hielden. Ik ben er eigenlijk al jaren op uitgekeken. Ik hoor nog maar zelden iets vernieuwends in de pop- en rockmuziek. Coco Rosie, Anthony and the Johnsons; de rest is allemaal al een keer gedaan.

Voor mensen die de stap naar klassieke muziek te groot vinden, of de muziek ontoegankelijk en dodelijk vervelend, is Hans Liberg weer aan het toeren. Ik zag hem vorige week in Alphen aan den Rijn en er viel weer veel te lachen.

Liberg liet zien dat de componisten allesbehalve truttig waren. Het waren de rocksterren van hun jaren, en ze leefden ook een beetje als de eerste generatie rocksterren, die als credo ‘sex, drugs and rock and roll’ hadden. De huidige, tweede en derde generatie rocksterren, doen daar ook aan mee, maar de rest van de samenleving ook, en ze zijn dan ook een soort grote gemeenste deler geworden en veel minder boeiend dan de eerste generatie. En dan de componisten die ook vaak door woeste belevingswerelden heen moesten reizen om de vervulling te vinden die mensen zoeken in hun leven.

Voor anderen, die al jaren eens wat meer over klassieke muziek willen weten, maar gewoon niet weten waar ze moeten beginnen, heeft het platenlabel Naxos een prachtige serie CD’s uitgebracht.

De serie heet ‘Chill with…’ en op elk hoesje is een bloem afgedrukt in een zee van wit. Ik beluisterde ‘Chill with Bach’, ‘Chill with Mozart’, ‘Chill with Rachmaninow’ en ‘Chill with Schubert’.  De uitvoeringen mogen er zijn, en de selectie van de muziek eveneens. Zelfs de ervaren muziekliefhebber zal er plezier aan beleven.

Maar als kennismakings-cd’s voldoen ze erg goed. Er zit bovendien een handig boekje bij iedere CD. Als je een mooi muziekfragment hoort, kan je opzoeken op welke Naxos-plaat het terug te vinden is; dit is handig omdat de fragmenten vaak komen uit grotere muziekstukken die vergelijkbare muziek vertegenwoordigen.

Vooral de Rachmaninow-chill mag er zijn. Misschien is dat wel een goede plaat om mee te beginnen. De muziek is toegankelijk en lijkt hier en daar op filmmuziek. Hoewel hij niet mijn favoriete componist is, scoort Chill with Rachmaninow voor mij de hoogste ogen.

Wat niet weg neemt dat de andere Naxos-chills er zeker ook mogen zijn. Prachtige introducties in prachtige muziek. Laat de herfst maar komen. Ik verdwijn in een onzichtbare hoek. Komt u mij bezoeken, dan vindt u alleen de muziek.

(Voor informatie www.naxos.com , bovenaan bij Keyword search ‘chill with’ intikken, en dan verschijnt er een lijst. De platen zijn ook te downloaden via i-tunes of te bestellen bij uw platenwinkel. Mocht u meer  willen weten.  dan googlet u gewoon op de componist en op de stukken die u hoort.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s