Narcissus en het grote ego (2)

nar2Over narcistisch gedrag is in het verleden veel gezegd en nog meer geschreven. Iedereen lijkt precies te weten wat het is. Dat geldt ook  voor woorden als ‘ego’, ‘trots’, ‘ambitie’ en ‘aandacht’. Hoe vaak hoor je immers de volgende zinnen niet. ‘Hij heeft last van een te groot ego.’ ‘Ze zijn te trots om het bij te leggen.’ ‘Ze heeft veel aandacht nodig.’ ‘Hij is een ambitieuze man.’

Maar wat is narcistisch gedrag nu precies? Wat doet een groot ego? Wat beoogt trots? Waarom heeft iemand veel aandacht nodig? Dat zullen we proberen te verduidelijken.

 

In mijn stukjes zal ik het niet hebben over de narcistische persoonlijkheidsstoornis. Ik heb het over de ‘driften van het ego’ die we zo ongeveer allemaal hebben; de een meer dan de ander, maar toch: allemaal.

Het zijn driften die te maken hebben met onze zelfwaardering en met onze gevoelens van welbevinden. Het is moeilijk om te bepalen waar dit narcisme overgaat in een stoornis, maar ik richt me op de ‘gezonde’ vormen van narcisme, dat betekent: de vormen van narcisme die onze samenleving acceptabel vindt. Of ze daarmee werkelijk gezond zijn, valt te betwijfelen. Beter is het misschien om te spreken van ‘geaccepteerde vormen van narcisme’.

De gevolgen van ambitie, trots en behoefte aan aandacht staan die zelfwaardering en dat gevoel van welbevinden nogal eens in de weg, en sterker:  veroorzaken vermindering van zelfwaardering en het gevoel van welbevinden.

Maar waarom?

Welnu, omdat zelfwaardering en gevoelens van welbevinden niet primair gericht zijn op de belangen van anderen, maar op de belangen van jezelf. Stel dat je als team aan een bepaald doel werkt, bijvoorbeeld meer omzet, dan zal het team iedere bijdrage die je levert aan dat doel toejuichen. Het gemeenschappelijk belang telt dan zwaarder dan jouw zelfwaardering en gevoelens van welbevinden.

 

Dit is belangrijk. In onze samenleving is de laatste decennia meer en meer aandacht gekomen voor het individu. Wanneer je het gemeenschappelijke belang en het individuele belang tegenover elkaar zet, is de balans gaan doorslaan naar het individuele.

Persoonlijk welbevinden en zelfwaardering worden dan belangrijker (in de beleving van het individu) dan het gemeenschappelijke doel waaraan wordt gewerkt.

Ambitie, trots en de behoefte aan aandacht zijn niet primair gericht op de gemeenschappelijke doelen. Voor het individu kunnen ze heel belangrijk zijn, maar het is maar de vraag of ze dat voor anderen ook zijn.

Dit betekent dat we steeds zullen moeten kijken of we met onze egodriften bijdragen aan het grotere doel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s