In Parijs verliest de tijd alle macht (reisimpressies)

Herschaalde kopie van IMG_1960Twee weken geleden liep ik door Parijs. De stad leek topzwaar. In het deel waar ik verbleef, Le Marais, was het lekker rustig. Wat verderop langs de Seine, zeg maar van de Notre Dame tot aan de Eiffeltoren krioelden de mensen als mieren door elkaar heen. Het was echt niet te harden, zo druk. Vooral bij de Eiffeltoren, waar fotograferende mensen anderen gewoon omver liepen. In de rust van Le Marais en Montmartre schreef ik een paar gedichten.

‘in parijs verliest de tijd alle macht

de eeuwen zijn door elkaar gestapeld

de mensen trekken over de bruggen en de boulevards

en vertrappen de indeling van uren,

de scheiding van de dagdelen door ontbijt, lunch en diner

in een staat van volledige onschuld’

 

‘de rue froissart verlaten

intiem lantaarnlicht werpt zich in de leegte

de avond zal weer nacht worden

ik hoor me over grootheid praten

 

een grote stad is op al zijn plekken klein

maar alles draagt zijn grote naam

een kleine man doet over alle dingen groot

een teken van gebrek aan faam’

 

Herschaalde kopie van IMG_1963

 

‘in de overvolle kathedraal

waar iedereen tegen elkaar kantelt en buitelt

van de vloer tot de koepel

van muur tot muur

op de graven, in het doopvont

in en boven het wijwater

op en onder de banken, tussen de beelden

erboven, eronder, erlangs

 

terwijl het geluid nooit ophoudt

en botsing naar botsing

als in onweerswolken elektriciteit veroorzaakt,

vooral als iemand de deuren opent

om zuurstof binnen te laten

of manna op de volkenzee neer te laten dalen-

zie hier de wereld in een lichaamscel’

 

Herschaalde kopie van IMG_1962

 

‘picassomuseum, le marais

 

om de vormen die we herkennen

uit de orde te halen

en ze in andere volgordes te zetten

waardoor een lepel een hoofd

en twee vorken twee armen worden,

dat is al bijzonder knap

 

maar om de vormen die we herkennen

uit hun orde te halen, pablo,

en ze dan te beademen

met de onbewijsbare dingen

die ons drijven, en dan zó

dat we gebiologeerd blijven kijken,

 

dan pas je nergens meer in

zelfs niet in de grootheid

van je eigen naam, je eigen werk’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s