Café au lait op een Parijs zondagochtendterras

doisneauDaar waar de Rue Saint Antione raakt aan de Rue de Rivoli ontmoet je op een zomerse zondagochtend nog het Parijs dat je eigenlijk zoekt. Althans, tot een uur of elf. In de kiosken worden de zondagedities van Le Monde en de Sunday Times verkocht, en uiteraard Parijse modemagazines. Bij café Dôme zit je aan de café au lait, en je kijkt naar de overkant, naar het chocolade-atelier dat onder een paar koket naar elkaar buigende bomen door zichtbaar wordt. Nonnen, zigeunerinnen, mannen en vrouwen op hoge hakken lijken een parade te lopen en onder de luifels wordt de sfeervolle zaterdagavond uitgewist met zijn uitbundige maaltijd, altijd ingekleurd met een Fleurie of een Médoc.

Soms, niet vaak, komen de auto’s even vast te staan door een onvriendelijke taxichauffeur, die half overdwars  over de straat staat om een dame met een roze minirok op een scooter woedend terecht te wijzen. Taxichauffeurs denken altijd dat ze de baas van de avenues en boulevards zijn.

Verder is de stad hier op zijn eigen ingetogen wijze metropool; je zou toch terug in de tijd ervaren als je een foto maakt in zwart-wit. Wie de foto’s van Robert Doisneau kent, weet hoeveel mooier Parijs in zwart-wit is, dan in de rijke kleuren van de warenhuizen, zeg maar –paleizen, Au Printemps en Lafayette, waarvan het laatste 3000 vierkante meter schoenen herbergt.

Als er een hel voor mannen is, kan hij daar terecht; toepasselijk genoeg onder de grond, in de kelder. Want op de zaterdagmiddag bij Lafayette of Au Printemps viert het consumentisme hoogtij. Mensen worden kakkerlakken, wemelen er ver weg van de zin van het leven door elkaar, op zoek naar de zoveelste tas, het zoveelste schoenenpaar, de zoveelste necklace en niets is goedkoop. Het duurste schoenenpaar dat ik zag was 1400 euro.

Je zucht nog maar eens als je op zondagochtend, tegen de tijd dat de bussen passeren, de Rue de Rivoli verlaat om naar de Place des Vosges te gaan. Een juweel van een plein met een rechthoekig, door hekken omheind park dat Plaza Mayor-achtig is omsloten door een venster van imposante herenhuizen, die al snel een miljoentje doen per 100 vierkante meter.

Je zucht omdat je daar in de besloten rust van een stad terugdenkt aan de plaatsen waar mensen in begerige horzels veranderen: de Place du Tetre, die niets meer heeft van het dorpse uit de tijd van Modigliani, Picasso en Giacometti; de Sacre Coeur waar de straat verkopers ieder moment op je nek kunnen springen; de Eiffeltoren waar de mensen elkaar tegen de grond duwen voor een foto; het Champs Elysees waar platvloerse restaurants en slecht bier duurder zijn dan een voortreffelijke maaltijd in een sfeervol restaurantje.

De Place des Vosges, daar moet je zijn voor het verstilde Parijs. Het ligt in Le Marais waar een heel bijzonder Picassomuseum is gehuisvest en waar het intieme sfeertje nu en dan doet denken aan Trastevere in Rome. Een goede plaats om een paar uur te zitten, na een bezoek aan het Picassomuseum, en naar aanleiding van een van zijn schilderijen een cynische overpeinzing over de onzin van oorlog op te schrijven, zoals ik daar deed:

‘La Guernica, la Guernica/speel misére met je mondharmonica/draai de trog vol bommen naar je buurman toe/eet zijn vrouw, zijn huis/en neem zijn kinderen toe/Wordt een robot in La Guernica/schiet de kinderen uit elkaar/en snijdt de zwangere buiken open/doodt de foetus/laat hun huiden stropen/La Guernica la guernica/speel misere met je mondharmonica/maak een slagveld van de weiden/castreer de mannen verkracht de vrouwen/en heers over ze/met wrede logica’

 

Parijs kan je diep ontroeren en zeer aangenaam raken, maar de hel is er ook: mensen als bijen in veel te kleine korven; daar waar de kooplieden de machthebbers der aarde zijn…

Advertenties

2 gedachtes over “Café au lait op een Parijs zondagochtendterras

  1. Elke grote stad ter wereld heeft zijn hemel en zijn hel. Vaak zijn er meerdere hemels die je via het vagevuur kunt vinden. Soms ligt de hemel om de hoek van de hel. En als je die vindt ben je een gelukkig mens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s