Sixties, seventies…verrukkelijk!

Shocking%20Blue%20-%20NeverDe remake van oude series als ‘Ja zuster nee zuster’ en ‘Het Schaep met de vijf poten’ haalt voor mij een verleden terug. Vandaar dat ik ze deze zomer heb zitten bekijken. En ik heb ernstig genoten, vooral ook van al die liedjes uit mijn jeugd. Ik woonde tot mijn 8e in Den Haag. Maar in oktober 1967 verhuisden we naar het christelijke Harderwijk. Dat was een grote overgang.

In Den Haag lag (zelfs voor een 8-jarige) de popcultuur op straat. De stad kende destijds vooraanstaande bands, waarvan Golden Earring, Shocking Blue en Earth and Fire (met Jerney Kaagman) de bekendste waren. Voor mijn 7e verjaardag kreeg ik een kindergitaartje en een transistorradio. Op de radio stond 192, de frequentie van de zendpiraat Radio Veronica.

Dat was toen een volledig ander muziekstation dan later. Het was alternatief en hip, maar het had al wel zijn top 40, die ik vanaf begin 1967 wekelijks haalde bij de platenzaak. Ik vind het achteraf een rijkdom dat ik al zo vroeg in mijn leven kennis maakte met de grootheden van toen. De Beatles, de Stones, Aretha Franklin, Jefferson Airplane en Elvis Presley stonden gewoon in de hitparade van die dagen. Omdat ik het ding uit mijn hoofd leerde, was ik op mijn 18e zo verzadigd van popmuziek dat ik me meer op klassieke muziek ging richten. Ik droomde van een popcarriere en liep op straat vaak Radio Veronica te imiteren, al kondigden de discjockeys die ik imiteerde dan niet de Stones aan of iemand uit de Motown-stal, maar mijzelf, de grote Bert Overbeek die ik voor de gelegenheid Elton Everbitch had genoemd. Everbitch was een vertaling van Overbeek. Ik was nog geen 10, moet je bedenken, en mijn Engels was volkomen gevormd door het gehoor. Ik snapte er nog geen pest van. Het was een bijzondere tijd. In de poëzie doken mensen op als Simon Vinkenoog en Johnny the Selfkicker en die kwamen op tv. Alles kon. In de kijkdoos van de burgerlijkheid van die tijd stonden rebelse jongeren en hippies de wereld te veranderen. Creativiteit stond bovenaan de ladder, en dat zie je nu nog in de mode en het design terug. Popart inspireert nog steeds vele mensen in creatieve beroepen. ‘Ja zuster, nee zuster’ laat de verandering nog het beste zien, vind ik. Het chaotische rusthuis van zuster Clivia is een afspiegeling van die tijd. Het hippe zootje in het huis van Hetty Blok (in de remake: Loes Luca) stond in schril contrast tot de altijd sjagrijnige fatsoensrakker Buurman Boordevol. ‘Het Schaep met de vijf poten’ is ook een prachtige weerspiegeling van die dagen, al haalt de schitterende remake van de serie, met al zijn topacteurs, wel wat dingen door elkaar. Data, voorwerpen en kledij stammen uit de jaren zestig en zeventig waardoor het niet helemaal duidelijk is wanneer de serie speelt. Op een brief in de serie staat het jaartal 1978, maar toen was de Bijlmer allang gebouwd, en in de serie wordt die nog gebouwd. En soms zie je zomaar een telefoon uit de 80s voorbij komen, terwijl Jenny Arean artikelen leest in de Lach en over Dolle Mina, typische 60’s-verschijnselen. Toch laat de remake nog veel zien van die tijd. En die tijd was mijn tijd. Ik heb een leuk leven, maar zo leuk als de jaren zestig en zeventig waren, dat heb ik later niet meer meegemaakt. De grenzen van de vrijheid kwamen in zicht met de toename van agressie, iets waarvoor mijn VVD-vader nadrukkelijk waarschuwde. Jammer. Het had zo mooi kunnen worden. Vrijheid, lief zijn voor elkaar, en Radio Veronica met zijn sprankelende programma’s. Lekker creatief wezen met een plaat op de achtergrond. Van Elton Everbich, dat spreekt.

Advertenties

Een gedachte over “Sixties, seventies…verrukkelijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s