Is poëzie leuk? Ja hoor. Kom vrijdag maar naar Borra in Amersfoort!

borraKomende vrijdag, de 19e juni treed ik op in theatercafé Borra (aan de Amersfoortse Hof, aanvang 20.30), en daarmee lever ik een bijdrage aan SLAMersfoort 2009. Dit zal niet iedereen iets zeggen, dus een korte toelichting. SLAM is een combinatie van performance en poëzie, met een wedstrijdelement.

Het is moeilijk te zeggen waarin SLAM zich onderscheidt van ‘echte’ poëzie. Met dit laatste doel ik op meer literair getinte dichtkunst, die in daarvoor bestemde tijdschriften verschijnt of in bundels van de grote uitgevers. Mensen als Komrij, Vasalis, Herzberg en Kopland zijn voorbeelden van dichters die als ‘groot’ worden ervaren. Waarom zij wel en anderen niet, is ook weer lastig vast te stellen.

Mensen die iets met poëzie hebben, die er wat van weten, herkennen het ‘goede werk’ wel. Maar daarover zijn ze het niet altijd eens. En bij de SLAM-wedstrijden is de kwaliteit niet altijd fantastisch. Wel is er altijd veel energie, gezelligheid en altijd hoor je wel weer wat prachtigs. Je komt bovendien verrassende voordrachten tegen. Je hoeft je dus niet te vervelen.

Er zijn bijzonder goede dichters onder de SLAM’mers. Maar er is naar mijn mening ook de nodige ramsj. Af en toe laat ik me verleiden tot deelname. Mike Platenkamp en Gijs ter Haar hoeven daar nooit veel voor te doen. Het zijn innemende gasten, voor wie ik graag iets doe. Ik ben geen echte SLAM’mer. Ik kies meer voor de ingetogenheid, het sobere, het persoonlijke.

Dat vind ik mooi in taal. Dat persoonlijke. Ik schrijf meestal over dingen en mensen die dichtbij zijn. Mijn vriendin. Mijn dochter. Mijn vader. Een ex die vertrok zonder gevecht.  Maar die kleine dingen zonder allure zijn uiteindelijk groot. En herkenbaar, merk ik altijd weer.

Ik ga niet voor de wedstrijd. Dat is geen chique gedoe van me. Het is zo. Ik vind het leuk om voor te dragen. Ik zal er weer veel ‘ziel’ in leggen. Ik vroeg me onlangs nog af of ik eigenlijk thematisch dicht. Jawel, was mijn antwoord. Het gaat over binding. Het verlangen naar eenwording met de medemens. Het geluk als dat lukt. De pijn als het niet lukt.

Geen mens kan de deken worden die je nodig hebt. Zoiets is het. Realiseer ik me achteraf. Ik werk zelden met een vooraf bedacht plan. Daar gaan de gedichten van vrijdag ook weer over. Mens staat daarbij ook symbool voor wereldbeelden en idealen en religies.

Het werk zal anders zijn dan gebruikelijk. Vernieuwd. Ik heb me een paar keer individueel laten begeleiden door een van de beste Nederlandse dichteressen. Dat werpt intussen zijn vruchten af. Ben dichter bij mezelf gekomen. Een hele foute zin, ik weet het, maar het dekt de lading wel aardig.

 

In Nederland wordt overigens krankzinnig veel gedicht. Bij de presentatie van de laatste bundel van Liesbeth Lagemaat zei de directeur van de Wereldbibliotheek, dat in Nederland zo’n 700000 amateurdichters actief zijn. Kennelijk bevalt het schrijven in strofen de 21e eeuwse Nederlander.

 

Zelf dicht ik al sinds mijn 12e. Dat is intussen bijna 40 jaar. Ik verbeeld me niets. Ik ben geen Petrarca of Shakespeare. Ik probeer iets moois te maken, en iets eerlijks te schrijven. Daarbij zoek ik naar taal die bij me past. Meer is het niet en wil ik er ook niet van maken.

Ik heb ’15 minutes of fame’ gehad met mijn derde dichtbundel, ‘Schelmenschuim en kroeggekuier’ (Uitgeverij Dilemma; het boek is nog te bestellen). Daarvan zijn er meer dan 1500 verkocht, wat een fors aantal is voor poëzie van een relatief onbekende dichter. Ook mijn andere dichtbundels verkochten goed. ‘De minkunst van de vagebond’ (2000, Wijkse Letteren) en ‘Waar ooit het loof en zee’ (2005, PS Publications) konden net als ‘Schelmenschuim en kroeggekuier’ (2008, Dilemma) rekenen op veel persaandacht. 

 

Informatie over de SLAM-avond in Borra vind je hier

http://dichtbijgijs.nl/poezie/index.php/2009/06/16/slamersfoort-2009-seizoen-6-voorronde-4/

Advertenties

2 gedachtes over “Is poëzie leuk? Ja hoor. Kom vrijdag maar naar Borra in Amersfoort!

  1. Tja had effe een mailtje of smsje gestuurd.
    Had ik langs gekomen.
    Borra ligt in principe op de route die ik regelmatig fiets.
    Jammer, gemiste kans.

    Of tochbang voor (ongezouten) kritiek
    20.30 had gepast in mijn programma.

    Groet,

    ongezouten Gijs

  2. Lieve Gijs, je bent niet de enige in deze wereld die ongezouten kritiek geeft. Ik begrijp dat je jezelf graag zo ziet (-: maar op dit soort avonden krijg je er toch aardig van langs. Wie angst heeft voor ongezouten kritiek, gaat niet meedoen aan dit soort avondjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s