Praag, sprookje met schaduwen

Herschaalde kopie van IMG_6090Toen Nederland vorige week een warm weekend had, zat ik in Praag. Het weer was er duidelijk minder. Eerst regende het pijpenstelen, daarna bleef het bewolkt. Slechts af en toe brak de zon door. Maar het maakte niet uit. Praag is een droom voor wandelaars die graag rondkijken. Een sprookje met schaduwen, maar daarover zo meer.

Wie de Praagse burcht ziet liggen vanaf de Karelsbrug, terwijl het water onder hem doorstroomt, krijgt visioenen van een Europa van eeuwen terug, waarin de koningshuizen de dienst uitmaakten. Als hij zich dan verplaatst naar links of naar rechts, dat maakt niet uit, ziet hij een architectonisch sprookje tevoorschijn komen. Alles even schitterend, alles even goed onderhouden.

Oude gebouwen in talloze kleuren, soms beschreven, vol ornamenten. Het is alsof je een paar eeuwen terug reist in de tijd. Dat gebeurt zeker als je naar Hradcany wandelt, met zijn stenen weggetjes, zijn plantsoenen en zij ‘gouden straatje’, waar ooit Kafka aan zijn boeken werkte. Je kunt het huis in en bij de buren naar oude ambachten kijken.

Het Praagse sprookje heeft grote componisten voortgebracht. Smetana en Dvorak onder meer. Mahler had iets met de stad, en laten we Mozart niet vergeten die zich in Praag erg thuis voelde. Praag is een muziekstad, en daaraan word je voortdurend herinnerd door mensen die je met flyers naar concerten proberen te lokken.

Maar aardse sprookjes hebben schaduwen. Soms zeer koele schaduwen. Kil bijna. In Praag zeker. Het communisme heeft er sporen achter gelaten. Diepe, sombere sporen. De mensen zijn nu, 20 jaar na de val van de Berlijnse muur, wel gewend aan andere tijden, maar in de ouderen zit het nog wel, dat onverschillige dat voortkomt uit de grijze gelijkheid van alle mensen en iedere ambitie, iedere neiging om zich te onderscheiden, ondermijnt.

En er zijn meer schaduwen. De Joodse wijk bijvoorbeeld blijft een monumentale herinnering aan de tweede wereldoorlog. Praag had een bloeiende Joodse gemeenschap voor de oorlog. Hitler heeft er flink huisgehouden met zijn trawanten en het verging de Praagse Jood zoals de karakters van Franz Kafka en de bijbelse Izaäk: onschuldig naar de slachtbank.

De Praagse schaduwen vind je terug in het werk van Kafka. Het is altijd moeilijk om taal te vinden die de misere goed verwoordt, die mensen hebben moeten ondergaan omdat anderen vonden dat ze meer rechten hadden, of simpelweg omdat ze hun macht wilden laten gelden. Zowel het communisme als het nazisme heeft zich niet ingehouden tussen de kleurrijke muren van de stad. Er is bloed gevloeid, veel bloed. Er zijn mensen verraden, geslagen, gedeporteerd. En dat voel je op de een of andere manier in het Parijs van het oosten.

Maar dat neemt niet weg dat je er een heel goed biertje kan drinken en lekker kan eten. En daarbij word je bediend door heel vriendelijk personeel. Met name de rokers komen aan hun trekken want je mag roken in de rookafdelingen van de café’s. En hoe je daar komt? Met de metro natuurlijk. Een gebeurtenis op zich.

 

Herschaalde kopie van IMG_6106

(Foto: Bert met zwager Perry in de Praagse metro)

Al moet je oppassen dat je niet verdwaalt. Een van mijn medereizigers zei: ‘Als ze ons hier loslaten, lopen we er in oktober nog’. Het verwijst naar dat andere van Praag, ook al door Kafka beschreven. Alles is zo groot en wijds en onafzienbaar dat je er rustig in de anonimiteit kunt verdwijnen. Heel gemakkelijk kom je dan in een kafkaiaanse schaduw terecht. Maar gelukkig gloort er altijd licht aan het einde van de lange (metro)tunnel.

Advertenties

Een gedachte over “Praag, sprookje met schaduwen

  1. Ha lieve Bert, Ik ben blij met jouw meldingen van nieuwe verhalen of foto’s enz. Mijn zoon een klein beetje terug.
    Vond je bezoek aan het kamp ook erg indrukwekkend. Ik ken het gevoel van vervreemding en ongeloof dat de wereld gewoon doordraait.
    En toch is dat juist ook weer goed.

    Iets anders: ik verbaas mij soms over het nederlands taalgebruik. Niet het jouwe maar meer in het algemeen.
    Ik weiger b.v. pannenkoeken te schrijven. Laatst zag ik ‘hartenlust’ ???
    En zelfs (niet schrikken) ‘wiegendood’.
    Dit dus naar aanleiding van jouw pijpenstelen.
    Heel fijne week en liefs,
    Els

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s