Vier Amersfoortse kroeggedichten

amfMet ‘Schelmenschuim en kroeggekuier’ gaf ik vorig jaar mijn visitekaartje af als kroegdichter. Het boek was de eerste kroeggedichtenroute van Nederland. Er waren wel meer kroeggedichten geschreven, er waren ook meer gedichtenroutes geschreven, maar nooit een kroeggedichtenroute. Vandaag werden er door de VVV in Zwolle weer 75 afgenomen. Mijn kroegenwerk beperkt zich echter niet tot Zwolle. Vier nieuwe Amersfoortse kroeggedichten. 

de blauwe engel

 

het licht speelt met de blauwe luifel

een doordeweekse dag, wie goed luistert

hoort geschuifel en gewapper

van een vlag

 

terrasgekeuvel, een glas dat sneuvelt,

serveerster lacht de gêne weg

 

het is als zestig jaar geleden

chaplin, dietrich, la bonne vache,

 

de blauwe engel van de rails gegleden

zonder wielen naar de hof gereden

gedurig draaiend om zijn as

naar de hemel opgestegen

en toen alleen nog eerste klas

café geworden, hier beneden

 

 

hemels

 

de dag vouwt de krant open

en legt hem op de hoge

licht houten tafel neer

de dag is een heer

zijn espresso is van de middag

 

soms kijkt hij rond

het licht is zacht en komt

van twee ramen

bleek licht van voren

grijs licht van achteren

de dag precies in het snijpunt

 

om hem heen korrelen de gesprekken

van verre geamuseerde mensen

ze eten middaggebak en prijzen

de herfstzon die het leven

zo lauw maakt, zo gedempt, zo pastel

 

de dag sluit de krant en bedenkt

de avond- hij zal blijven en zal

zich met een paar glazen wijn

vermeien in hemelse droesem

en dan zal hij terugvallen

in de stoel waaruit hij tevergeefs

heeft proberen te verrijzen

 

vassotsky

 

het grijs trok

door de lente

boven de toren

 

bij vassotsky hoorde ik

je stem

niet de inhoud

van je zinnen

dat zou magie verstoren

 

het plein lag

vlaams getint

als eerbetoon aan jou

in zachte wind

tussen toren en terras

 

ik wist allang

dat jij net als

de toren

middelpunt

van holland was

 

met je wanen

en je klaagzang

die magie verstoren

die ons in jou

omvamen

 

leff

 

ik was verliefd, ze was model

we droegen pas gekochte kleren

ze lachte al mijn aandacht los

‘bij leff de koffie doen?’

 

het was geen vraag, het was een voorstel

bij leff het tijdeloze nu

op zwarte tafels rieten stoelen

een hagelwit menu

dat verwijst naar horen zien en voelen

 

ze was van passie en esthetiek

en keek geërgerd met haar ogen

de beiaard speelde carillonmuziek

het paste niet, was allang vervlogen

 

ze lachte weer en gaf de kaart

en zei dat zelfs poëten

de woorden die er in stonden

erg mooi vonden voor eten

 

truffeldressing, kropsla, labneh, salchicon,

pil pil van de wangen, coquilles en daikon,

het menu bleek een gedicht

met foto’s modieus belicht

en toch ook weer ingetogen

 

dus bij leff de eerste koffie

en stiekem madeleines doen

en dan toch maar die eerste zoen

-de beiaard was gevlogen

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s