Als je moeder bent geworden op zekere dag, dan begint een leven waarin de zorg voor kinderen voorop staat. Dat wordt allemaal vrij normaal gevonden. Jij wilde kinderen, dus je moet niet zeuren. Je haalt een boel vreugde uit je kinderen, of misschien ook niet, maar ze horen vanaf het moment van hun geboorte bij je leven. Moederdag is vercommercialiseert. Winkels laten de etalages uitpuilen, maar waar het ten diepste om gaat, is even een moment van aandacht voor de dingen die moeders doen. Sentimenteel? Flauwekul? Ik vind van niet. Als je ziet wat onze moeders in onze psyche betekenen, als je ziet hoe ze zich hebben uitgesloofd om onze levens van de grond te krijgen, dan is dat moment van aandacht belangrijk. Vandaag dit gedicht.

Ik wilde aan Bo vragen waar hij naar toevloog, maar ik merkte dat er een geluid uit mij kwam dat nog het meest leek op het diepe, bijna schaapachtige geluid van een Tibetaanse monnik. Kennelijk begreep Bo mijn vraag want zijn snelheid ging enorm omhoog, misschien wel tot de snelheid van het licht, en enige seconden later stond ik aan de rand van een herfstbos. Niet zomaar een herfstbos, maar het herfstige herfstbos dat ik ooit had gezien.

Het licht bescheen de rijkdom aan kleuren van bladeren die in de bomen hingen. Het was windstil.  Heel soms was er even een verplaatsing van lucht, dan klonk het rustgevend geluid van meerdere windorgels. Ik stond op een open plek, zoiets als de heide, maar onder mij waren geen heideplanten, maar een verzameling onbekende lage planten in verschillende vormen en kleuren, waar een zacht gezang uit klonk.

Wat stond dit ver weg van de situatie die nu moest heersen in de zaal waar ze me hadden doodgeschoten! Ik moest echt mijn best doen om me dat te herinneren. Het leek maanden geleden. Ik wilde niet meer terug. Het aardse leven voelde ineens heel armoedig aan. Ik had een leven gehad waarin ik mijn ambities goed had kunnen vormgeven, maar nu voelde dat als een onzinnige en schrale invulling van mijn tijd.

De menselijke geest is een product van het brein, zeggen (hersen)wetenschappers. Alles wat je doet, voelt, denkt en gelooft komt voort uit de chemie en elektriciteit van je bovenkamer. Maar er zijn nog steeds deskundigen die geloven dat we een ziel hebben die buiten het brein kan bestaan. Tijdens dit leven zit die ziel ‘gevangen’ in ons lichaam. En hij werkt samen met het brein.

Bij mannen die gevangenzaten wegens gewelddelicten en verkrachting waren de testosteronspiegels hoger dan bij hen die schuldig waren aan andere feiten.’

                                                  Dick Swaab ‘Wij zijn ons brein’ (2010)

 ‘Je hebt je gelaat voor ons verborgen, je hebt ons moedeloos gemaakt en ons overgeleverd aan ons eigen wangedrag.’

                                                           Jesaja 64:6

Ik stond voor de witte muur met mijn plastic bal. Zojuist had ik met een belangrijk doelpunt voor Oranje Brazilië uit een WK-toernooi gespeeld. Het oranje deel van het stadion was uitzinnig van blijdschap. Ze scandeerden mijn naam. De commentator van de NOS zei euforisch dat het ‘wederom Bert O’ was, die Nederland aan de punten hielp. Er was al een straat naar me vernoemd en iemand had een standbeeld van me gemaakt.

Thuis schreef ik in een schrift wedstrijdverslagen. Aan de onnavolgbare ster die ik was besteedde ik meer tijd dan aan mijn schoolwerk. In mijn kamer maakte ik een doeltje van een stoel en een visnet, en met een tennisbal scoorde ik er lustig op los. Ondertussen veerden 65 000 mensen op in ons mooiste voetbalstadion, daar aan het PC Hooftplein in Harderwijk.

Ik was niet alleen voetballer. Ik was, ondanks mijn 10 jaren, de belangrijkste ‘man’ van de band Elton Everbich & the Stars. Ik tekende platenhoezen met mezelf, mezelf en mezelf erop. De platen hadden Engelse titels, maar ik kende nog geen Engels, dus grammaticaal klopten ze niet. Geen haan die er naar kraaide, geen mens die ze zag. Maar in mij waren het echte platenhoezen, en ik zon op manieren om de wereld te laten geloven dat ik groot was. Groter dan Cruijff, groter dan Mick Jagger, groter dan Peter Green van Fleetwood Mac die nog maar zo weinig mensen kennen.

Luna Spolt is een scientertainer. Hij gaat de wereld rond met zijn shows om wetenschap bij de mensen te brengen. De wetenschap als amusement, dat is Spolt op het lijf geschreven. Maar hij is niet overal geliefd. In fundamentalistisch christelijke kringen is men klaar met de man die het geloof van velen aan het wankelen heeft gebracht. Het komt tot een eruptie. En Spolt ontmoet de gruwelijkste vorm van geweld tijdens één van zijn optredens. Wat er dan gebeurt, gaat veel wetenschappers boven de pet. Je leest het in dit internetfeuilleton ‘Het Moment’, dat wekelijks op deze weblog zal verschijnen. Deel vier.

Vandaag kregen we een nieuwe koning en namen we afscheid van de oude. De ouderen onder ons herinnerden zich nog de overgang van koningin Juliana naar koningin Beatrix in 1980. De sfeer was deze keer feestelijker. Of je nu wel of niet voor het koningshuis bent, het moment is historisch en verdient een gedicht

Luna Spolt is een scientertainer. Hij gaat de wereld rond met zijn shows om wetenschap bij de mensen te brengen. De wetenschap als amusement, dat is Spolt op het lijf gesschreven. Maar hij is niet overal geliefd. In fundamentalistisch christelijke kringen is men klaar met de man die het geloof van velen aan het wankelen heeft gebracht. Het komt tot een eruptie. En Spolt ontmoet de gruwelijkste vorm van geweld tijdens één van zijn optredens. Wat er dan gebeurt, gaat veel wewtenschappers boven de pet. Je leest het in dit internetfeuilleton ‘Het Moment’, dat wekelijks op deze weblog zal verschijnen. Dit is deel drie, dat toch sneller verschijnt dan verwacht omdat ik de eerste drie afleveringen zo snel mogelijk op deze blog wil hebben.

Luna Spolt is een scientertainer. Hij gaat de wereld rond met zijn shows om wetenschap bij de mensen te brengen. De wetenschap als amusement, dat is Spolt op het lijf gesschreven. Maar hij is niet overal geliefd. In fundamentalistisch christelijke kringen is men klaar met de man die het geloof van velen aan het wankelen heeft gebracht. Het komt tot een eruptie. En Spolt ontmoet de gruwelijkste vorm van geweld tijdens één van zijn optredens. Wat er dan gebeurt, gaat veel wewtenschappers boven de pet. U leest het in dit internetfeuilleton ‘Het Moment’, dat wekelijks op deze weblog zal verschijnen. Dit is deel twee, dat bij wijze van uitzondering één dag na deel één verschijnt.

Luna Spolt is een scientertainer. Hij gaat de wereld rond met zijn shows om wetenschap bij de mensen te brengen. De wetenschap als amusement, dat is Spolt op het lijf gesschreven. Maar hij is niet overal geliefd. In fundamentalistisch christelijke kringen is men klaar met de man die het geloof van velen aan het wankelen heeft gebracht. Het komt tot een eruptie. En Spolt ontmoet de gruwelijkste vorm van geweld tijdens één van zijn optredens. Wat er dan gebeurt, gaat veel wewtenschappers boven de pet. U leest het in dit internetfeuilleton ‘Het Moment’, dat wekelijks op deze weblog zal verschijnen. Dit is deel één.